O zobaczcie, nasi posłowie wymyślili sobie polski program energetyki jądrowej. Kosztować ma zaledwie 158,4 mld zł. Cóż to jest wobec bezmiaru rozmiaru głupoty ludzkiej? To kwota groszowa. I to w tak bogatym kraju jak Polska, którą już tylu rozkrada od lat i jeszcze jej nie rozkradli do końca.

Z tego powodu przy nowej lokalizacji – w Warszawie na Wiejskiej – stałem się zwolennikiem tej energetyki w Polsce. Przecież ci ludzie wiedzą dobrze, nad czym glosują. Przeczytali te ustawy (w tym roku jest już 1172 pozycje Dziennika Ustaw, w zeszłym było 1775). Tyle lektury – i to nieobowiązkowej. Żyjemy wszak w wolnym kraju. Poseł może nie czytać tekstu, nad którym głosuje. 13 maja tego roku przegłosowali dwie ustawy o energetyce jądrowej, przy prawie 100% poparciu Sejmu – jeden poseł był przeciw. Tacy oczytani posłowie, tyle tego tekstu z przeróżnych dziedzin muszą przyswoić w trakcie kadencji. A przy jednej ustawie majstrują jeszcze przy kilu innych. Tyle rozumu.

Opisałem to tu:
http://e-interwencja.pl/przeciwko-elektrowni-atomowej-kopan-pod-darlowem.html i tu:
http://www.hendzel.pl/artykuly/o_prognozie.pdf.

Tylu mistrzów od naciskania guzików w jednym miejscu. Dzisiaj to by dopiero potrafili zrobić porządek z tym K-202. Rozwinęliby tę dolinę, gdzie można u doliniarza przechować dosłownie wszystko. A ile krzemu – i to monokrystalicznego – poszłoby na tabliczki z ich nazwiskami.

Dlatego, po co upadacie na Duchu… Więcej wiary – tyle wody życia wylewa z siebie ta warszawska fontanna wodolejstwa, że nie tylko na chłodzenia reaktorów starczy. Będą ją potem butelkować i eksportować, jako wieczne lampy, bo po nocy będzie świecić bez przyłączenia do czegokolwiek.

W kraju gdzie praktycznie nie ma nauki, gdzie mierna dydaktyka przygniata wszystko, a głównie myślenie, gdzie nie ma w prawie żadnej firmie – i to także prywatnej – żadnych działów badawczo-rozwojowych… ale za to jakie piękne mamy: drogi, mosty, kolej, żeglugę rzeczną i morską, lotnictwo a ile satelitów na orbicie. Przebijamy w tym wszystkich.

A biblioteki jakimi przepięknymi świecą przestrzeniami pustki, natomiast wieże kościołów zdobi czysta, żywa polska miedź. Gdzie dzieci wysyła się do szkoły głodne, oczywiście by je trenować w dzielności. Gdzie studentom każe się płacić za studia, bo jak chcą przecież wszyscy, to dodatkowe i niepotrzebne wiadomości.

I teraz nie ma już niezgody, ale jest ta nasza cudowna i wierutna uczciwość z Wiejskiej. Arcymistrzowie od klikania w guziczki dali o sobie znać.

Powodzenia.

Andrzej Marek Hendzel

http://www.hendzel.pl
http://www.archiloch.com

Smutne nie jest to, że aparatczyki z tamtej epoki utrąciły go, ani to, że Jacek Karpiński nie zrobił kariery w biznesie po 1989 roku, ale to, że te szczurki kancelaryjne, które wtedy zepchnęły to rozwiązanie na manowce, pracowały w istocie za łapówki firm z zewnątrz.

Dziś zbyt często zastanawiamy się, że robili to ludzie bez wykształcenia, typowi karierowicze z awansu społecznego. Ale w końcu dla kogo było to zagrożeniem? Dla jakiegoś dyrektorka, który produkował Odrę? Raczej dla tych firm z Zachodu, które wiedziały, że u nas można to wytworzyć tanio. Taniej było im wysłać parę dolarów jakiemuś aparatczykowi w Polsce, by ten w ramach machiny partyjnej utrącił ten projekt. Gdyby to funkcjonowało i produkcja szłaby pełną parą, to co takiemu aparatczykowi by z tego przyszło? A tak kasa i to w zachodniej gotowiźnie w kieszeni.

Zaraz ktoś otworzy tu cały worek wyzwisk. Ale czemu po 1989 ci ludzie z aparatu tak łatwo się dogadywali z Zachodem w sprawie wyprzedaży wszystkiego z majątku narodowego? Tak nagle ni tego ni z owego mieli kontakty z zachodnim kapitałem?

Przypomnijmy, że w tamtych czasach (czasach powstanie K-202) za 10 tys. $ można było w Polsce kupić dom. Oczywiście po czarnorynkowej cenie dolara. A dla takiej firmy z Zachodu te 10 tys. $ to była kwota na dropsy.

Nie tam szuka się sprawcy tego upadku, gdzie on siedział. I nie tam jest tego przyczyna. Wyrachowanie i przekupstwo aparatczyka jest stare jak świat – szczególnie w systemie, gdzie taki aparatczyk ma władzę.

Dla mnie osobiście smutne jest, że ludzie w Polsce nie przyjmują do wiadomości, że ci, którzy wtedy Polskę psuli, dalej mają realny wpływ na jej stan.

Z ukłonami.

Andrzej Marek Hendzel

http://www.hendzel.pl
http://www.archiloch.com

Nic nie do dam. Ten kawałek zadedykowany jest domyślnie Jackowi Kapińskiemu: http://www.hendzel.pl/dz_126.html.

Powodzenia w wysiłkach i nawet jak leżysz rozłożony na łopatki, nigdy się nie poddawaj. Bo myśleć można w każdej pozycji.

Andrzej Maek Hendzel

http://www.hendzel.pl
http://www.archiloch.com