Tym artykułem chcemy kontynuować naszą serią „Innowacje w” – warto jest podpatrywać i uczyć się, jak „to” robią najwięksi gracze i zastanowić gdzie w naszych działaniach możemy wykorzystać doświadczenia, w tym wypadku, Google Inc.

Google Inc. powstało w 1998r. Założycielami byli dwaj stypendyści Uniwersytetu Stanford: Larry Page oraz Sergiej Brin. Zaczęło się od znanej większości Polakom przeglądarki (nie wszędzie Google ma prawie 100% udział w rynku, np. w Czechach rządzi lokalna seznam.cz), przez produkty wspierające pozycjonowanie i reklamę oraz takie, które pozwalają agregować różnego rodzaju dane: zdjęcia (Picasa), lokalizacje (GoogleMaps) czy treści internetowe (GoogleReader). Portfolio produktów Google cały czas się powiększa. Listę produktów Google można znaleźć tu.

Wśród pierwszych 20 zatrudnionych znalazła się Marissa Mayer. Była tam pierwszą kobietą inżynierem. Dziś odpowiada za dział Search Products & User Experience i jest wiceprezesem firmy. Jakiś czas temu Marissa Mayer przedstawiła zasady innowacyjności, które wg niej są podwalinami tego, czym dziś jest Google. To one determinują styl pracy w słynnym Googleplex.

1.Innowacja, nie ciągła perfekcja – Google wprowadza na rynek nawet produkty niedoskonałe po to, aby z pomocą rynku je udoskonalać. W ten sposób niweluje również ryzyko, które ponoszą firmy pracujące nad koncepcjami, aż osiągną perfekcję – zmarnowanie czasu i zasobów na „idealny produkt”, który się nie przyjmie.

2. Pomysły pochodzą zewsząd – W Googleplex pracownicy mogą zamieszczać swoje nowe pomysły na jednej liście, wszyscy mogą je komentować czy rozwijać. Taka ciągła burza mózgów. Pomysły jednych są inspiracją na rozwiązania dla innych. Tu warto w ogóle zwrócić uwagę na klimat pracy w Googleplex. Część z Was mogła gdzieś już się spotkać ze zdjęciami tego miejsca. Myślę, że jest to wciąż bardzo ciekawa forma inicjowania kreatywności wśród pracowników, choć na pewno nie jedyna i nie wszędzie ma zastosowanie. Zdjęcia można zobaczyć np. tu.

3. Licencja na podążanie za marzeniami – „We let engineers spend 20% of their time working on whatever they want, and we trust that they’ll build interesting things” – 20 % czasu pracownicy Google mogą pracować i zajmować się czym tylko chcą, a firma liczy, że coś fajnego z tego wyniknie. I tak się dzieje. Po 11 września jeden z inżynierów, szukając informacji o tym, co się dzieje przeszukiwał kilka stron jednocześnie. Wtedy pomyślał o narzędziu, które by to robiło automatycznie – tak powstał Google News.

4. Modyfikuj projekty, nie zabijaj ich. Pracownicy Google sądzą, że jeśli temat jest na tyle ciekawy i dobry, że zaczynają się nim zajmować inżynierowie, to czasem nawet negatywna odpowiedź rynku nie oznacza końca projektu. Oznacza raczej to, że nad projektem trzeba usiąść, zmodyfikować go i dostosować do tego, czego rynek oczekuje.

5. Dziel się tak dużą liczbą informacji, jak tylko możesz. Dzielenie się wiedzą jest bardzo ważną częścią procesu innowacji. W Google pracownicy na początku każdego tygodnia piszą maila o tym, co zrobili ostatnio. Takie informacje są gromadzone i indeksowane po to, aby za jakiś czas każdy mógł sprawdzić, kto zajmuje się daną sprawą i nie zaczynać pracy od zera, a raczej skorzystać z wiedzy i doświadczeń innych osób.

6. Użytkownicy, Użytkownicy, Użytkownicy – Zadbaj o użytkowników, a pieniądze przyjdą same. Tak twierdzi Marissa. Albo produkt będzie tak dobry, że użytkownicy będą w przyszłości skłonni za niego zapłacić, albo tak powszechny, że zarobić będzie można na reklamach. Tak czy siak, biznes internetowy potrzebuje użytkowników. Proste? Chyba jednak nie do końca…

7. Twarde dane. Często w firmach podejmuje się decyzje funkcjonalne i designerskie na podstawie tego, co lubią pracownicy, czy zarządzający. Jakie kolory, kształty itd. Ich decyzje są naznaczone prywatnymi uczuciami. Błąd! Należy sprawdzić czego chce/potrzebuje użytkownik, robić testy i wprowadzać to czego oczekuje rynek. Na podstawie badań i twardych danych – nie własnych odczuciach.

8. Kreatywność kocha przeciwności. Inżynierowie uwielbiają zadania oznaczone znakiem „niemożliwe”. Szukanie sposobu, jak z niemożliwego przejść do konkretnego rozwiązania jest tym, co pcha innowacje do przodu.

9. Jesteś genialny? Zatrudnimy Cię! I chyba najważniejszy punkt w każdej innowacyjnej firmie – a może i w każdym biznesie w ogóle – Ludzie. Google tak własnie zachęca pracowników – jesteś dobry? Pracuj z nami, a będziesz pracował nad nowymi rozwiązaniami, mając do dyspozycji całą gamę pomocy. Można zaczynać od zera samemu (tak jak Google zaczęło), ale można też przyłączyć się do zespołu, który od razu może w pełni wykorzystać Twój potencjał. Zabrzmiało trochę jak reklama, prawda;)? – niezamierzenie, coś w tym po prostu jest.

W tych wszystkich punktach myślę, że ważna jest jedna rzecz, która do mnie jakoś najbardziej przemawia: innowacje to codzienna praca. Cierpliwość. Kontynuacja. To pełen etat. Praca wsparta odpowiednimi decyzjami, ludźmi i podejściem biznesowym może zatrybić tak, jak miało to miejsce w przypadku Google. Niekoniecznie trzeba pracować w Google, żeby być innowacyjnym, ale gdziekolwiek to się robi, trzeba mieć jasno postawiony cel i narzędzia, którymi chce się ten cel realizować i naprawdę ciężko pracować.

Źródła:

http://www.time.com/time/photoessays/2006/inside_google/4.html

http://www.fastcompany.com/article/marissa-mayer039s-9-principles-innovation

http://en.wikipedia.org/wiki/Googleplex

IBM już czwarty rok z rzędu opublikował listę „Next Five in Five”. Jest to opis pięciu innowacji, które znacząco mogą wpłynąć na nasze życie w najbliższych pięciu latach. W poprzednich edycjach wśród propozycji pojawiły się przykładowo rozwiązania dla medycyny umożliwiające diagnozę pacjentów w 3D czy systemy kontroli pochodzenia żywności i jej składu. W tym roku pojawiło się 5 całkowicie odmiennych pomysłów. Należy dodać, że nie są one wyjęte z rękawa, a wynikają z analizy trendów społecznych i rynkowych oraz technologii, które IBM obecnie rozwija.

Tym razem firma postanowiła skupić się głównie na otoczeniu problemu urbanizacji. Ponoć każdego roku 60 mln ludzi na całym świecie przeprowadza się do miast – to jest jakiś milion tygodniowo. To tak, jakby ludność miasta wielkości Warszawy w ciągu dwóch dni przeniosła się do Berlina – oczywiście przejaskrawiam, ale chodzi o skalę. Im więcej ludzi w jednym miejscu, tym więcej problemów.

Co więc takiego szykuje dla nas IBM na najbliższe 5 lat?

1. Inteligentne systemy przewidywania chorób w miastach.

Wraz ze wzrostem populacji w miastach wzrasta zagrożenie chorób zakaźnych. W ostatnich latach na przykładzie wirusa H1N1 mogliśmy sami doświadczyć, że świat nie radzi sobie dobrze z rozprzestrzenianiem się chorób. Podobnym problemem jest chociażby „zwykła” grypa, która każdego roku zabija znacznie więcej osób niż ta owiana złą sławą ptasia grypa. Dlatego IBM wraz z międzynarodowymi organizacjami takimi jak Global Health and Security Initiative pracuje nad systemem, który będzie zbierać anonimowe dane medyczne. Wszystko oczywiście z zachowaniem rygorystycznych zasad bezpieczeństwa.

Taki system pozwoli dokładnie przewidywać kiedy, gdzie i w jaki sposób mogą rozprzestrzeniać się wirusy, a nawet – w przypadku, gdy wirus wymknie się spod kontroli – będzie można przewidzieć, które rejony zostaną zarażone jako następne.

2. Inteligentne budynki – ale tak naprawdę inteligentne.

Określenie „inteligentne” w przypadku automatyki budynków jest w dzisiejszych czasach dość mocno przesadzone. Bo co to za inteligencja, kiedy system automatyki został „nauczony” kilku algorytmów działania, których się kurczowo trzyma? Żeby taki system nazwać prawdziwie inteligentnym musiałby mieć możliwość reagowania w sytuacjach niestandardowych i adaptowania się do zmieniających warunków.  W każdym z budynków jest cała masa zmiennych parametrów: temperatura, wilgotność, ilość osób, naturalne naświetlenie, ruch, itd. Do tej pory większość tych parametrów była zarządzana oddzielnie. IBM chce pomóc tworzyć systemy, które będą całkowicie zintegrowane – wszystkie parametry będą sprzężone ze sobą tak, aby budynek działał jak żywy organizm. Takie aplikacje mają umożliwić automatyczne przeprowadzanie napraw jeszcze przed awarią, wzywanie służb ratunkowych w sytuacjach kryzysowych, monitorowanie wszystkich parametrów i optymalizację zużycia energii elektrycznej i innych mediów takich jak woda. Jednym z pierwszych takich budynków będzie Hotel Hangzhou Dragon z Chin.

3. Samochody jeżdżące bez paliwa.

Istnieje już całkiem spora liczba pojazdów wykorzystujących energię elektryczną do napędzania pojazdu. Zazwyczaj samochody te są również wyposażone w silniki spalinowe, a jednostki elektryczne są tylko napędami wspomagającymi jazdę miejską. Najbardziej znanymi przykładami samochodów hybrydowych są Lexusy, no i oczywiście często wyśmiewana Toyota Prius. Jest jeden przykład samochodu elektrycznego, który na mnie robi ogromne wrażenie – Tesla Roadster – ~1220kg wagi, 250KM, 0-100 w 4sek, Vmax: 201 km/h. Takie parametry są imponujące nawet dla zwykłych pojazdów spalinowych, a Tesla działa tylko na bateriach litowo-jonowych. Zasięg tego samochodu to 352 km.

IBM chce opracować nowe akumulatory, które zwiększą zasięg pojazdów nawet do 800 km bez konieczności ładowania baterii. W przypadku, gdy ilość samochodów będzie wzrastać będzie potrzebna również odpowiednia infrastruktura, która umożliwi ładowanie pojazdów. Tutaj będą wykorzystane odnawialne źródła energii tak, żeby faktycznie emisja spalin była zauważalnie niższa, bo nie byłaby to duża korzyść, gdyby energia wymagana do ładowania baterii pochodziła z elektrowni węglowej. Już dziś IBM wraz z konsorcjum badawczym EDISON rozwija w Danii infrastrukturę umożliwiającą wdrożenie samochodów elektrycznych na dużą skalę. Chciałbym również wspomnieć o tym, że już nawet w Polsce powstają pierwsze komercyjne „ładowarki” do samochodów.

4. Inteligentne zarządzanie gospodarką wodną i energetyką.

Jak pokazują dane, obecnie co piąta osobą na Ziemi nie ma dostępu do wody pitnej, a w ciągu następnych 50 lat zapotrzebowanie na wodę ma wzrosnąć sześciokrotnie. Konieczne jest więc mądrzejsze zarządzanie wykorzystywaniem i odzyskiwaniem zużytej wody. Jak podaje IBM ponad 50% wody wycieka przez nieszczelną infrastrukturę. Ponadto duża część zanieczyszczeń spływa do rzek i jezior. Konieczne jest stworzenie systemów, które zmniejszą skalę marnotrawienia wody. Mają powstawać inteligentne kanały ściekowe, które jednocześnie będą oczyszczać i uzdatniać wodę. Firma chce również zwiększyć wykorzystanie wody w obiegu zamkniętym miast, tak aby obniżyć koszty transportu wody. Oczywiście będzie również możliwość monitorowania wszelkich parametrów wodno-kanalizacyjnych. IBM wdraża już taki system w Dublinie.

5. Automatyczne odpowiedzi miast na sytuacje kryzysowe.

Coś bardzo na czasie. W miastach będą powstawać ultranowoczesne centra antykryzysowe, które będą pomagać niwelować zagrożenia przestępczością czy skutki katastrof – nawet przez zgłoszeniem sytuacji awaryjnej. Nowojorska straż pożarna wybrała właśnie IBM, aby firma stworzyła system gromadzący i udostępniający w czasie rzeczywistym dane, które pozwolą zapobiegać pożarom i chronić zasoby. W Amsterdamie z kolei powstaje inteligentny system umocnień brzegów rzek chroniący przed powodziami – myślę, że u nas też coś takiego by się przydało. Może udałoby się zmniejszyć skutki powodzi.

Ktoś może uznać, że pomysły, które chce wdrożyć IBM nie dotyczą nas bezpośrednio. Jak wszystko działa, to jest dobrze i nikogo nie interesuje wydawanie pieniędzy na sytuacje, które nie zdarzają się zbyt często. Wystarczy jednak tylko jedno wydarzenie kryzysowe, które pochłonie miliony, aby zrozumieć, że takie inwestycje są niezbędne. To samo dotyczy wykorzystania naszych zasobów. Teraz mamy wszystkiego pod dostatkiem, ale proszę sobie wyobrazić przez chwilę sytuację, w której przez tydzień czasu nie byłoby prądu i wody… Tragedia! Do takich sytuacji nie można dopuścić.

Pamiętajcie, żeby odwiedzić InnoGeneratora za 5 lat ( no i oczywiście każdego dnia do tego czasu ) – sprawdzimy, czy i jak te pomysły zmieniły nasze życie.

Konkurs Novia Ovi Developers Challenge polega na zaprojektowaniu aplikacji na telefon Nokia, a więc opartej o system Symbian. I tutaj miła niespodzianka: konkurs jest przeznaczony nie tylko dla wytrawnych informatyków, którzy mogą sami stworzyć, tzn. napisać aplikację, lecz także dla osób, które mają tylko pomysł, lecz nie potrafią go przełożyć na język informatyki.

W pierwszym „podkonkursie” na napisanie aplikacji wygrać można całkiem sporą gotówkę, bo aż 30 tys. złotych. Za same pomysły natomiast Nokia oferuje pokaźną pulę wysokiej klasy telefonów (N900 i N97 mini). Niestety, otwarty jest jeszcze tylko pierwszy podgatunek konkursu, ten dla „profesjonalistów” i trwa do 31 maja 2010, więc warto się pospieszyć (tylko dla tych, którzy szybko piszą na klawiaturze;)

Wydaje się, że tego typu poszukiwanie rozwiązań, poprzez aktywne włączenie Klientów w działania, ma bardzo wiele zalet:

1) stanowi dobre narzędzie marketingowe, promujące nie tylko Nokię, ale przede wszystkim Ovi Store, czyli miejsce, gdzie można znaleźć aplikacje na telefon

2) promuje jakość i różnorodność aplikacji Nokii, co jest szczególnie istotne w aspekcie konkurencji z iPhonem, na który można uzyskać dużo więcej „appsów” (dotychczasowa opinia klientów brzmiała mniej więcej tak: „No ale na Nokię to są takie słabe aplikacje… więc lepiej mieć iPhone); Nokia postawiła tutaj na odbudowanie swego wizerunku telefonów „aplikacjomających”

3) obniża koszt wygenerowania tak wielu pomysłów

4) wykorzystuje tak wiele umysłów, że musi się to przełożyć na wielość i różnorodność pomysłów wysuwanych przez uczestników konkursu, które pracownicy działający w schematach nie mogliby zapewnić

5) nie ma lepszego znawcy Klienta, niż sam Klient; Nokia wykorzystała więc mechanizm projektowania dla Klientów przez Klientów.

Na etap „pomysłodawczy” internauci mogli głosować. Jako że jest on już zamknięty, Nokia podzieliła się ze światem internetowym tymi pomysłami. Znajdują się one TUTAJ. Mnie szczególnie zainteresowało kilka pomysłów gier, które wykorzystują GPS. Oznacza to, że gracze mogą już nie tylko grać w sieci w wirtualnej, stworzonej przez projektantów przestrzeni, lecz grają w przestrzeni realnej, takiej, w której w danym momencie się znajdują. Jeśli do tego dołożymy jeszcze nową technologię Bing Maps wprowadzaną przez Microsoft, o której już pisaliśmy, przyszłość, w której CounterStrike będzie się odbywać na ulicach Twojej dzielnicy czy osiedla, wydaje się nieodległa.

Źródło:

www.developerschallenge.pl

* W dużym skrócie jest to proces wymiany innowacyjnych rozwiązań między firmami (niepotrzebnych lub możliwych do wymiany)

Jak działają standardowe wyszukiwarki, każdy wie. Wpisujesz jakieś hasło lub słowa kluczowe, a wyszukiwarka wskazuje Ci miejsce, gdzie można to znaleźć. Podejmowane są również liczne próby tworzenia wyszukiwarek semantycznych. Polega to na tym, że zamiast słów zadajesz pytanie, na które chcesz znaleźć odpowiedź, np: „Czym jest InnoGenerator?” W odpowiedzi takich wyszukiwarek nie otrzymasz jednak odpowiedzi typu: „Innogenerator to super strona o innowacjach” , a jedynie wyszkiwarka wskaże nam miejsca, gdzie znajdziemy potrzebne informacje. Wyszukiwanie semantyczne można przetestować np. na KtoCo.pl.

Czym więc wyróżnia się WolframAlpha?

Generalnie ciężko określić jednym zdaniem, czym jest WolframAlpha, bo wyrażenie „obliczeniowy silnik wiedzy” nie brzmi dobrze po polsku. Zostańmy jednak przy nim. Silnik ten nie wskazuje miejsc, które zawierają odpowiedzi, ale wprost odpowiada na zadane pytanie. Dostarcza wiedzy o całym świecie (wiem, że brzmi to bardzo ogólnie, ale taka jest prawda). Swoją wiedzę opiera na bazach danych, które cały czas zbierają informacje o aktualnych wydarzeniach, dokonaniach, odkryciach, generalnie o wszystkim i to z każdej dziedziny wiedzy. Wiadomo, że nie dostarcza wszelkich możliwych informacji, a jedynie najważniejsze podstawowe dane. Ponadto możliwe jest wykonywanie operacji matematycznych, zapytań związanych fizyką, chemią, biologią itd.

Pomysłodawcą i szefem projektu jest Stephen Wolfram, który niedawno prezentował się wraz ze swoim nowym produktem na TEDzie:

Stephen Wolfram (ur. 29 sierpnia 1959 w Londynie) – naukowiec brytyjski specjalizujący się w fizyce cząsteczek, automatach komórkowych i algebrze komputerowej, znany jako twórca programu komputerowego Mathematica i założyciel Wolfram Research. (via wikipedia.org)

Żeby dokładnie pokazać działanie Silnika WolframAlpha, najlepiej przedstawię kilka przykładów. Zapytania należy formować w języku angielskim, co jest oczywiście zrozumiałe z uwagi na pożądaną uniwersalność.

Na początek może coś prostego:

Sprawdzimy, czy zachowuje kolejność wykonywania działań:

Dał radę. Teraz zobaczymy, czy poradzi sobie z prawem Ohma. Zapytamy o dane, które można uzyskać z prądu 20A i napięcia 220V.

Jak widać, wyznaczył rezystancję i moc.
A może wygenerujemy kod kreskowy innogenerator.pl?

Otrzymaliśmy kod kreskowy w trzech różnych standardach.

Jestem ciekaw, jaka była pogoda w Poznaniu 11 maja … 30 lat temu…

Obraz celowo uciąłem, bo zajmował 5 razy więcej przestrzeni, ale zawierał wykresy z godzinowym rozkładem temperatury, wiatru i innych tego typu informacji.

To może jeszcze na zakończenie porównamy Microsoft z Google i Apple?

W ostatnim przykładzie widać, że dane o cenach akcji zostały zebrane na minutę przed wyszukaniem, co również stanowi ogromną siłę tego silnika – dane podawane są praktycznie w czasie rzeczywistym.

I co o tym wszystkim sądzicie? Polecam pobawić się samemu. Tutaj znajdziecie masę przykładów, które pokazują moc tego wynalazku.

Oczywiście są osoby, które sceptycznie podchodzą do tego produktu. Zarzucają przede wszystkim, że wiedza tego silnika jest ograniczona do danych umieszczonych w bazach. To fakt, ale jak twierdzi sam autor jest to początek projektu, który będzie rozwijany przez lata. Za 4 dni WolframAlpha będzie obchodził pierwsze urodziny, a już teraz jego możliwości są pokaźne, dlatego ja spokojnie poczekam i będę obserwować rozwój tego produktu. Przecież pamiętamy czas, kiedy korzystało się z wyszukiwarek Onetu, czy innych portali, gdzie wyniki były ograniczone tylko do zawartości katalogów strony tychże portali…

Wszystko wskazuje na to, że nadchodzą czasy, w których wiedza jest dostępna całkowicie za darmo. Tylko od nas będzie zależało w jaki sposób ją wykorzystamy. Ba! A jakie możliwości rozwoju innowacyjności! Skoro nie musimy ponosić kosztów realizując pracę wejścia, to co stoi na przeszkodzie, aby korzystać z dostępnych zasobów i zamieniać je w nowe rewolucyjne wynalazki?

Strona projektu: wolframalpha.com

Niedawno japoński Lexus oraz niemiecki Volkswagen zaprezentowały koncepty rowerów sygnowanych swoją marką.

Sam Lexus zasłynął z tego, że jako pierwsza firma (razem z Toyotą) wypuściła na rynek samochody hybrydowe, dlatego też rower, który zaprezentowali, również nie ogranicza się do jednego rodzaju napędu. Rowerem takim można normalnie pedałować lub pomóc sobie silnikiem elektrycznym o mocy 240W. Ponadto został wyposażony w ośmiostopniową skrzynię biegów. Do tego wszystkiego rower ma dwa tryby pracy Eco oraz Power, czyli pewnie z liścia zamienia się w rakietę .  Mimo, że Hybryda, bo tak się nazywa rower,  został wykonany z włókna węglowego to waży niemało, bo 17kg (z tego, co pamiętam mój rower, taki standardowy MTB, waży jakieś 11-12 kg).

Drugi koncept roweru został pokazany przez Volkswagena – nazywa się Bik.e. W sumie ciężko nazwać to rowerem, bo w końcu nie ma pedałów – kiedyś popularne były motorowery – może to określenie jest bardziej trafne. Tutaj pomysł był trochę inny niż w przypadku Japończyka. Lexus posiada stałą ramę, natomiast VW może zostać złożony i powinien zmieścić się w miejscu na koło zapasowe w naszym samochodzie. Taki motorower miałby umożliwić dojazd w przypadku, gdy np. zaparkujemy auto pod miastem, a musimy się dostać do centrum. Pojazd został zaopatrzony jedynie w silnik elektryczny co oznacza, że jak źle wymierzymy dystans do przejechania to motorower nam najzwyczajniej w świecie stanie i trzeba będzie pchać… Na jednym ładowaniu można przejechać do 20km. Demonem prędkości też raczej nie jest, bo umożliwia rozpędzenie się maksymalnie do 20km/h – według mnie wystarczająco.

Urządzenie zostało pokazane na wystawie Beijing Motor Show 2010 – rower zaprezentował szef działu R&D Volkswagena – dr Urlich Hackenberg. Jak śmiga po salonie, można zobaczyć na filmie poniżej.

Mi osobiście pokazane rowery przypadły do gustu. Nowoczesne rozwiązania, ciekawy design, elektryczne silniki – takimi rowerami można dojeżdżać do pracy w garniturze. Wiecie jednak co jest najśmieszniejsze? Zarówno Lexus jak i VW nie mają nawet zamiaru wprowadzić tych rowerów do produkcji masowej. Po co to w ogóle zrobili? To trochę tak, jakby chcieli tylko pokazać, że potrafią coś takiego zbudować. Równie dobrze mogli stworzyć nowoczesną doniczkę albo nową szczepionkę. „Dlaczego to zrobiliście?” – „A w sumie to nie wiem, ale fajne jest, co nie?”.

No może nie do końca tak to wygląda. Rower uchodzi za najbardziej „zielony” środek transportu. Zerowa emisja spalin. Nie zajmuje dużo miejsca, a do tego ruch pozytywnie wpływa na zdrowie. Wszystkie firmy, nie tylko motoryzacyjne, przy dzisiejszym parciu na ekologię są zmuszone pokazywać jak bardzo dbają o środowisko, bo gdyby tak nie czyniły, to bojkot ich niszczycielskich działań z pewnością źle wpływałyby na wizerunek firmy. Dlatego uważam, że opisane firmy chcą pokazać, że dbają o naturę i wcale nie chcą zabijać roślinek. Mam tylko nadzieję, że zostało to dobrze przekalkulowane, bo jestem pewien, że takie niby banalne rowery pochłonęły gigantyczne sumy pieniędzy. Może lepiej byłoby, gdyby skupili się na tym, na czym znają się najlepiej i tam wprowadzali ekologiczne innowacje…

źródło: engadget.com, gadzetomania.pl

Z pewnością większość osób choć raz korzystała z Google Maps. I pewnie również większość wie, że Google oferuje coś takiego jak Street View. Polega to na tym, że „stajemy” na ulicy i obserwujemy co się dookoła dzieje. Wszystko bazuje na fotografiach, więc póki co nie ma mowy o obserwowaniu ruchu. Cały świat dosłownie w zasięgu monitora. Jakby ktoś nie miał okazji korzystać jeszcze z Google Street View, to poniżej znajduje się film prezentujący zasadę działania.

Microsoft postanowił pójść o krok dalej. Oferowane przez nich rozwiązanie ogólną zasadą działania nie różni się od konkurencji. Jednak, jak zawsze, diabeł tkwi w szczegółach. Produkt jest już dostępny dla wszystkich i można go przetestować na Bing Maps. W czym Bing Maps jest lepsze od Google Maps?

- Widok 3D poza samymi fotografiami wykrywa również geometrię terenu. Oznacza to, że ściana budynku jest ścianą, a nie płaską powierzchnią, ulica jest ulicą, róg budynku jest rogiem budynku.

- Po uruchomieniu WorldWide Telescope, gdy „stoimy” na ulicy możemy spojrzeć w niebo i zobaczyć, jakie gwiazdy znajdują się nad nami.

- Będąc w danej lokalizacji możemy oglądać fotografie, które zostały umieszczone na serwisie Flickr z wykorzystaniem geotagów. Ponadto zdjęcie takie będzie dopasowane do naszego obecnego widoku.

- Będzie możliwość nie tylko obserwowania budynków z zewnątrz, ale również oglądanie ich od środka – Window shopping nabierze nowego znaczenia…

I jest jeszcze coś, po czym mi szczęka opadła.

Bing Maps zacznie wykorzystywać rzeczywistość rozszerzoną do przekazywania na żywo obrazu z ulicy. W tym momencie są tam tylko zdjęcia, jednak będą one zastąpione obrazem video na żywo. Oczywiście geometria terenu zostanie zachowana. Osoba, która włączy kamerkę w swoim telefonie będzie mogła przekazać obraz do BingMaps.

Być może pewne rzeczy, o których tutaj napisałem, mogą wydawać się niejasne, dlatego zachęcam do obejrzenia poniższego filmu:

Zarówno w przypadku produktu Google jak i Microsoft wszystko bardzo dobrze prezentuje się w przypadku dużych amerykańskich miast. Myślę, że może być nieco gorzej w innych krajach.

Niby wszystko super. Takie rozwiązania dają ogromne możliwości. Chodzimy sobie po świecie nie ruszając się z fotela. Przykładowo przed wybraniem się na prawdziwą wycieczkę, możemy się zorientować, co zobaczymy po przybyciu na miejsce albo szukając restauracji możemy wcześniej zobaczyć, w której dzielnicy się znajduje. Z drugiej strony jest to kolejny zamach na naszą prywatność. Każdy może zobaczyć jak wygląda dom albo okolica, w której mieszkamy, nie mówiąc już o planowaniu zamachów, napadów czy innych tego typu akcji…

Co Wy sądzicie o tego typu rozwiązaniach?

źródło: TED

Innovation Assessment Tool stworzone przez IBM ma za zadanie mierzyć poziom innowacyjności w firmach. Przypomnijmy: IBM – firma, którą wielu kojarzy jeszcze jako producenta sprzętu komputerowego, od dłuższego już czasu sprofilowało swoją działalność na konsulting w branży informatycznej; pamiętam, jak na jednej z konferencji otrzymałem koszulkę z logo IBM i napisem: „sprzedaję software” – miała ona na celu właśnie zmianę w świadomości konsumentów. Stąd też troska IBM o poziom innowacyjności w firmach – w końcu oni sami sprzedają usługi konsultingowe usprawniające ten obszar działalności firm.

Narzędzie dostępne on-line umożliwia sprawdzenie przez firmy, jaki jest ich poziom innowacyjności. IBM twierdzi, że przebadało tym testem ponad 750 prezesów (CEO) największych firm, a test pozwala na porównanie uzyskanych wyników to tych uzyskanych przez owe 750 firm. Oczywiście docelowo IBM liczy na to, że po wypełnieniu testu i – o zgrozo – uzyskaniu nieco gorszych wyników, niż „wzorzec”,  taka firma zgłosi się do IBM po usługę doradczą. Przede wszystkim jednak test ten to źródło ogromnej i darmowej wiedzy dla IBM o rynku i postrzeganiu innowacyjności przez firmy. Nie muszę pisać, jak to można cudownie wykorzystać, tworząc marketing usług proinnowacyjnych.

Test może wypełnić każdy, więc go wypełniliśmy:) Nasze odpowiedzi były „strzelane” – są zatem zupełnie przypadkowe. Chcieliśmy w ten sposób sprawdzić, jak bardzo – na zasadzie przypadkowości – można się w teście zbliżyć do wzorca „innowacyjnej firmy”. Wyszło całkiem nieźle, jak na przypadkowe wyniki. Poniższy wykres obrazuje uzyskane wyniki, a czerwona ramka to odniesienie do średniej uzyskanej na bazie odpowiedzi ponad 750 CEO’s (Chief Executive Officers) z różnych firm.

Prezentujemy zatem kilka z pytań, z którymi było nam dane się zmierzyć:

Czy uważasz, że przewodzisz czy podążasz za swoim przedsiębiorstwem w zakresie innowacji?

Jak skuteczna (odnosząca sukces) była dotychczas Twoja firma w zarządzaniu istotną zmianą?

Jak byś oceniła/ocenił poziom „klimatu dla innowacyjności” w firmie?

Jak oceniasz możliwości generowania pomysłów w firmie?

W jakim stopniu Twoja firma współpracuje z partnerami przy tworzeniu innowacyjnych rozwiązań?

Jak widać, pytania nie wyglądają na zbyt wyszukane i dobrane pod kątem rzetelnego testu. Ich oczywistość i naiwność, aż oślepia. Jednak zanim przejdziemy do (konstruktywnej) krytyki testu, spójrzmy na jego rzekome zalety, które IBM uwypukla na swojej stronie:

- kwestionariusz bazuje na porównaniach (benchmarkach) wyników ponad 750 kwestionariuszy wypełnionych przez CEO’s (czyli: prezesów lub im podobnych;) – można zatem porównać swój wynik do wyników 750 firm

- dostarcza wglądu i rekomendacji w 4 kluczowych obszarach związanych z innowacjami

- tworzy raport (PDF), który może być wydrukowany

Niestety – IBM nie wspomina o bolesnym fakcie: ów plik PDF można TYLKO wydrukować.

Przy prezentowaniu i analizie wyników IBM skupia się na czterech obszarach i każdy z nich porównuje do „wzorcowych” wyników:

1) planie (agendzie) innowacji w firmie

2) przewodzeniu innowacji i kulturze innowacyjności (tworzonej przez liderów)

3) współpracy i partnerstwie firm na rzecz innowacji

4) biznesie i technologii

Innovation Assessment Tool określiłbym jako „dobry, ciekawy przerywnik do wypełnienia w pracy”. Niestety – nie wnosi on zbyt wiele do wiedzy firmy o samej sobie. Przede wszystkim: test zawiera TYLKO 9 pytań. To naprawdę niedużo, aby rzetelnie zbadać temat w jakimkolwiek kwestionariuszu. Poza tym pytania są bardzo oczywiste, a odpowiedzi jeszcze bardziej, zatem niełatwo się domyślić, iż efekt „społecznego lustra” w teście ma bardzo sprzyjające warunki. Wygląda również na to, że dane nie są zoperacjonalizowane, że nie było pretestu, a powiązanie kategorii z pytaniami nie jest spójne. Gdy do tego dodamy, iż badanie na „CEO’s” były robione w 2006 i zauważymy, że test dotyczy innowacyjności, zrozumiemy, że 4 lata to w branży innowacyjnej to przepaść (chociaż oczywiście pewne czynniki są w miarę stałe, np. budowanie kultury innowacyjności w firmie).

Podsumowując, test nie jest niestety pełnym i rzetelnym narzędziem, które pomoże określić poziom innowacyjności w organizacji. Nie ma się co dziwić – w końcu jest darmowy. Może dać jedynie – przy sumiennym i intersubiektywnym jego wypełnianiu – kilka wskazówek w zakresie wzmacniania innowacyjności w firmie. Proponowałbym go jednak traktować bardziej jako „inno-zabawę”, niż narzędzie do analizy innowacyjności w firmie.

źródła:

IBM, blog Jeffrey’a Paula Andersona

]]> http://innogenerator.pl/2010/04/innowacyjnosc-jak-ja-mierzyc/feed/ 0 http://innogenerator.pl/2010/04/google-tv-tam-ich-jeszcze-nie-bylo/ http://innogenerator.pl/2010/04/google-tv-tam-ich-jeszcze-nie-bylo/#comments Mon, 12 Apr 2010 22:20:18 +0000 Krzysztof http://innogenerator.pl/?p=1508 Co mają ze sobą wspólnego Google, Intel i Sony? Pierwsza myśl – niewiele. No może poza tym, że to jedne z najbardziej rozpoznawalnych marek na świecie. Właśnie te firmy zaczęły pracować nad platformą Google TV.

Google co raz bardziej mnie zaskakuje. Już jakiś czas temu wystartowali ze swoim systemem operacyjnym Android. Całkiem niedawno przedstawili swój pierwszy model telefonu (Nexus One).  Niedawno również czytałem o nowym projekcie Google, który ma wpłynąć na oszczędzanie energii w domach (PowerMeter). Sektory, w które uderza ta firma są dość nieprzewidywalne. A pomyśleć, że zaczynali od skromnego paska wyszukiwarki.

Tak czy inaczej, teraz ruszają na podbój telewizji. Nie chodzi tutaj o rozwój YouTube, ale o całkowicie nową usługę bazującą na platformie Android. Dlaczego akurat z tymi firmami Google będzie współpracować? Razem z Intelem chcą po prostu poszerzyć swoją dominację w branży, a Sony musi mocno się starać, żeby utrzymać się na czele swojej.

Naturalnie Google TV będzie miało podłączenie do sieci, dzięki czemu będzie możliwość korzystania  z serwisów społecznościowych, przeszukiwania sieci, oglądania filmów na YouTube, przeglądania zdjęć, ale co chyba najważniejsze będzie możliwość korzystania z takich serwisów VOD jak Hulu. W Polsce VOD (Video on Demand) przestaje być już tylko ciekawostką, ale staje się dobrą alternatywą dla tradycyjnej telewizji. Warto polecić chociażby dwa polskie serwisy: iplex.pl oraz vod.onet.pl. Co prawda oferta nie jest jeszcze zbyt pokaźna, ale już można znaleźć dla siebie coś ciekawego.

Wracająć do Google TV, faktem jest, że istnieją już pewne rozwiązania mające dostęp do sieci, jednak o ograniczonych zasobach. Projekt Google zakłada jednak możliwość tworzenia dodatkowych aplikacji, co da właściwie nieograniczoną funkcjonalność. Firma dostarczy narzędzia do tworzenia aplikacji zewnętrznym programistom, tak aby przykładowe aplikacje mogły zostać przygotowane jeszcze w tym roku.

Firma chce stworzyć technologię, która będzie mogła funkcjonować jako niezależne urządzenie, ale również będzie istniała możliwość implementacji tego rozwiązania do telewizora czy odtwarzacza Blu-ray. Do projektu zaangażowana jest również firma Logitech, która poza najbardziej popularnymi myszkami specjalizuje się również w produkcji dobrej klasy pilotów do HTPC. (Home Theater PC).

Cel dla Google  jest dość jasny: ich banery w Internecie są już właściwie wszędzie, więc trzeba pójść o krok dalej – wyświetlać reklamy na wielkich plazmach, które mamy w swoich salonach .

Według mnie samo VOD jest świetnym pomysłem. Nie trzeba się przejmować godziną wyświetlania filmu. Nie musimy biegać do wypożyczalni, żeby zobaczyć coś ciekawego. Poza tym możemy zatrzymywać, przewijać, pauzować kiedy tylko nam się zachce. Dobrze, że właśnie w tym kierunku idzie rozwój telewizji.

Czy Google TV wprowadzi jakąś rewolucję?  Przeglądać sieć za pomocą pilota od telewizora? Niewygodne. Dostęp do serwisów społecznościowych – w sumie ok, ale pisanie za pomocą pilota? Ponownie – niewygodne. Przeglądanie zdjęć i filmów na YT w sumie  fajne, ale super szału nie robi. Według mnie najciekawszą opcją będzie możliwość instalowania różnych aplikacji. Jeżeli przyjmie się tak jak Android dla telefonów to może trochę namieszać na rynku i przyczynić się do popularyzacji całkowicie nowego typu urządzeń.

Może być ciekawie, bo Google nie jest jedyną firmą, która pracuje nad tego typu rozwiązaniem. Poczekamy – zobaczymy.  Jak zawsze w takich sytuacjach – na końcu zyska konsument.

Projekt MAMAMA został zainspirowany przez firmę Meble VOX, a stworzony z naukowcami z Zakładu Kognitywistyki UAM w Poznaniu. Był on oparty na założeniu, iż psycholog – kognitywista wie, czego potrzebuje dziecko do prawidłowego rozwoju, natomiast producent mebli potrafi odpowiadający założeniom mebel wyprodukować.

fot. Meble VOX, Łóżeczko MAMAMA

Meble w założeniu nie miały stanowić wizji „dorosłych” na temat tego, jak powinno być skonstruowane otoczenie dzieci, lecz miały odpowiadać poszczególnym fazom rozwoju dziecka. W tym celu naukowcy przeanalizowali szereg badań i publikacji związanych z rozwojem sensomotorycznym dzieci do lat 3, w tym badań wykonanych w naturalnych (nielaboratoryjnych) warunkach. Ich rezultatem było stworzenie projektu mebli multisensorycznych (czyli pisząc mniej naukowo: działających na wiele zmysłów).

Nie sposób dotrzeć do samego projektu, natomiast z pewnością wzięto w nim pod uwagę fazy rozwoju dziecka, takie jak np. faza oralna, w której to głównym narzędziem poznania świata przez dziecko są usta (i jest to naturalne w rozwoju – dziecko po prostu wszystko bierze do buzi, ponieważ tak „najczulej” poznaje świat). Do wykończenia mebli zastosowano mnogość materiałów, by stymulowały dziecko do eksploracji otoczenia, zaokrąglono i „zmiękczono” krawędzie, by zwiększyć bezpieczeństwo, dostosowano (obniżono) ich wysokość. Przykładowo, niektóre szczebelki w łóżeczku mają różną strukturę powierzchni (chropowatość). Rozwiązania były również projektowane pod kątem użyteczności dla rodzica.

Produkty MAMAMA zostały pierwszy raz zaprezentowane na targach Kind + Jugend w Kolonii i od razu odniosły sukces. Zostały zgłoszone do konkursu „Best Design Award” w kategorii World of Baby Furniture i znalazły się w finale. Również w Polsce doceniono projekt, który zwyciężył w konkursie „Machina Design Awards 2009″ w kategorii „Dla Dzieci”.

Czekamy, aż producent odsłoni więcej mebli ze swojej propozycji, niż tylko łóżeczko. Póki co wydaje się, że projekt doskonale wpasował się w obecnie panujące trendy: designu oraz nastawienia współczesnych rodziców na rozwój dzieci. Pochwalić należy również wykorzystanie współpracy biznesu z nauką i zaangażowanie naukowców z polskich uczelni. Okazuje się, że w często jeszcze nieodnowionych i starych budynkach uczelni tkwi doskonały potencjał biznesowy; nie trzeba wcale sięgać po uczelnie zagraniczne. Wykorzystanie tego potencjału zależy jednak tylko od pomysłowości i czasem wytrwałości przedsiębiorców. Projekt MAMAMA pokazuje, że warto.

źródła: www.meble.pl, www.meble.vox.pl, Machina Design Awards

Patrząc na samą nazwę firmy można w ciemno strzelać, że powstała w Niemczech lub okolicach. Otóż nie! Firma powstała w 1860 w St. Louis, ale faktem jest, że jej założycielem był Niemiec Eberhard Anheuser. Po kilku latach działalności jako partner dołączył do firmy zięć Anheusera – Adlphus Busch.

Nie chciałbym tutaj opisywać historii tej firmy, ale prawda jest taka, że – pod względem rozwoju przemysłowego – AB w branży piwowarskiej jest jak Ford w branży motoryzacyjnej. Jako pierwsi użyli pasteryzacji, aby utrzymać piwo dłużej świeże. Jako pierwsi użyli sztucznego chłodzenia i jako pierwsi zaczęli masowo lać piwo do butelek.

Teraz już ciężko wymyślić coś tak nowego jak chłodziarka i zanim napiszę o zasadach związanych z innowacjami, które pozwalają im utrzymać się na topie, zobaczcie jedną z reklam Budweisera. Moją ulubioną!

Waaaaazzzzaaaaa. Właściwie to dlaczego wszyscy nie robią takich fajnych spotów? Wtedy naprawdę bym się wkurzał, gdyby ktoś przerywał mi reklamy puszczając jakiś film.

Czas na lekcje innowacyjności prosto od Anheuser-Busch:

1. Strategiczne cele określone są w możliwie prosty sposób.

AB jako największy na świecie wytwórca piwa ma bardzo prosto sformułowane cele strategiczne. Wzrost udziału w rynku piwa i wzrost udziału wśród konsumentów piwa. I tyle.  Klienci przestawiają się na ich produkty. Budweiser pity jest w nowych miejscach. Coraz więcej ludzi w ogóle zaczyna sięgać po piwo. Proste! Skoro coś jest powiedziane w prosty sposób, to od razu zostaje zapamiętane i wiadomo, na czym skupić swój wysiłek. Oczywiście od razu wykreśla się rzeczy nieważne, czyli wszystko co znajduje się poza tą listą.

2. Definicja strategii innowacyjności.

AB wyróżnia dwie strategie innowacji produktowych. Uważam, że nie ma tutaj nic odkrywczego, ale jak to na lekcjach bywa, czasami pewne rzeczy trzeba sobie odświeżyć i utrwalić.
Pierwszą grupa są renowacje, czyli poprawianie lub modyfikowanie produktów już istniejących. Drugą grupą są innowacje, które zawierają całkowicie nowe produkty. Jak mówi firma: „Nie da się zbudować domu, gdy fundamenty zaczynają się walić”.

3. Prosty, ale rozbudowany proces innowacji.

AB dzieli innowacje na stadium początkowe (front-end) i końcowe (back-end) procesu innowacji. W stadium początkowym pod uwagę brane są doświadczenia klientów, formułowanie pomysłów, klasyfikowanie pomysłów, itp. Stadium początkowe, ze względu na to, że nie jest fazą powtarzalną, jest bardziej rozmyte i nie ma z góry ustalonych etapów. Natomiast stadium końcowe musi już przebiegać zgodnie z ustalonymi regułami.

4. Patrzenie na rzeczy z nieoczywistej perspektywy.

Firma wykorzystuje strategię platformową. Stworzyli bazę produktów, o która opierają swoje nowe produkty. To pozwala wykorzystać pełny potencjał marki. Innym przykładem wykorzystania strategii platformowej jest Apple, które tworząc iPoda otworzyło sobie drogę do rozwijania obecnych produktów i tworzenia również całkiem nowych. Stąd obecnie mamy całą serię tych produktów. W AB taka platformą są produkty Bud.

Po co właściwie takiej firmie jak Anheuser-Busch potrzebne są jakiekolwiek innowacje? W zasadzie to mają super produkt znany od lat, lubiany przez miliony i cała firma mogłaby usiąść spokojnie i patrzeć tylko na zmieniające się liczby na kontach. Piwo jest produktem o bardzo długim cyklu życia i przy tradycyjnej recepturze wprowadzanie nowości nie jest pożądane, bo chyba nikt nie chciałby, żeby jego ulubione piwo pewnego dnia całkowicie zmieniło smak, bo firma akurat postanowiła zastosować jakiś nowy składnik.

To gdzie w takim razie jest miejsce na innowacje? Wszędzie dookoła butelki piwa. Nowe technologie przyspieszające produkcję. Nowe techniki pasteryzacji pozwalające zachować smak przez dłuższy czas. Obniżanie kosztów produkcji. Optymalizacja logistyki. Czy w końcu tworzenie nowych produktów bazujących na sprawdzonej recepturze. Przykładów można mnożyć i mnożyć. Ważne jest, że niezależnie od branży rozwój przez innowacje nie tylko pozwoli utrzymać się na rynku, ale też poprawić swoją pozycję, a AB jest tego doskonałym przykładem.

źródło: blogs.hbr.org