Nie ma chyba dziedziny prawa, która bardziej niż prawo własności intelektualnej jest zanurzona w innowacjach i kreatywności. Urzędy, które to prawo stosują, zajmują się przede wszystkim rejestrowaniem i ochroną efektów działalności intelektualnej człowieka, czyli m.in. wynalazków, znaków towarowych czy wzorów przemysłowych (tzw. design). Ich misją jest także promowanie ochrony własności intelektualnej i uświadamianie społeczeństwa w tej materii.

W Polsce takim urzędem jest Urząd Patentowy RP w Warszawie, a jego europejskim odpowiednikiem (udzielającym ochrony na terytorium UE) jest OHIM w Alicante w Hiszpanii,  a międzynarodowym WIPO – agencja ONZ z siedzibą w Genewie, w Szwajcarii. Sposobem na promowanie innowacyjności i jej prawnej ochrony przez te urzędy są konferencje, ulotki, kampanie uświadamiające i wiele innych. Jednak bardzo ważnym elementem jest pokazanie, że te organizacje działają w sposób innowacyjny i oferują społeczeństwu takie narzędzia.

W tę stronę poszła World Intellectual Property Organization, tworząc narzędzie WIPO GOLD. Jest to bogate źródło informacji dla wszystkich tych, którzy interesują się własnością intelektualną, wykorzystujące informatyzację w sposób spójny i przejrzysty. To jedna z dużych zalet narzędzia: jego prostota i czytelność.

Co można znaleźć w WIPO GOLD? Przede wszystkim czytelną bazę zarejestrowanych patentów i praw ochronnych, czyli takich które chronią: wynalazki, marki (znaki towarowe, oznaczenia geograficzne) czy wzory przemysłowe (chronione jest tutaj przede wszystkim wzornictwo). Ponadto dla wszystkich fanów metodologii – ogromna garść statystyk, zawierających zgłoszenia, odrzucenia i rejestracje. Oprócz tego klasyfikacje przedmiotów ochrony własności intelektualnej, które są przydatne w rejestracji. Na wierzchu tortu wisienka: zbiór aktów prawnych dotyczących IP (Intellectual Property) z całego świata (w tym z Polski) z podziałem na kraje. Świetne studium prawnoporównawcze.

Pomysłowe, wychodzące naprzeciw oczekiwaniom klientów, spójne, zinformatyzowane, nowoczesne, przejrzyste – tak oceniam WIPO GOLD. Warto, by inne urzędy brały przykład ze Światowej Organizacji Własności Intelektualnej.

Źródło:

WIPO GOLD

Korkowa mysz jest finalistą Greener Gadgets Design Competition. Konferencja Greener Gadgets odbędzie sie już wkrótce 25 lutego, niestety za oceanem, więc pozostaje nam tylko przyjrzeć się  pomysłom zgłoszonym na odbywający się równolegle konkurs.

Konkursowa bezprzewodowa mysz jest „zielona”, ponieważ nie wymaga baterii. Ładuje się poprzez energię kinetyczną wytworzoną podczas ruchu myszką związaną z normalną pracą przy komputerze. Wszystkie elementy plastikowe w 100% nadają się do recyclingu, a cała obudowa – jak widać na rysunku – wykonana jest z korkowego materiału.

Moim zadaniem mysz prezentuje się całkiem dobrze. Ach – gdyby jeszcze można nią było zatkać butelkę z winem!

Na początku chciałbym zaznaczyć, że niniejszy artykuł nie będzie o jakimś genialnym wynalazku ani innym rewolucyjnym dokonaniu. Napiszę tutaj małe co nieco o kreatywności i twórczości oraz pokażę jak niewiele trzeba, aby zrobić coś innowacyjnego.

Afrykański „supermarket”

Pewien czas temu byłem na wakacjach. Hotel, w którym byliśmy zakwaterowaniu znajdował się bardzo blisko plaży i tuż obok niego znajdował się afrykański „supermarket” – czyli kilkanaście stoisk z wszelakiego rodzaju pamiątkami. Figurki, naczynia, naszyjniki, biżuteria, obrazy – właściwie wszystko, co turysta może sobie wymarzyć. A nawet jak tego nie ma, to co za problem, żeby zrobić. Na jedno stoisko przypadało średnio dwóch sprzedawców.

źródło:www.footootjes.nl

Podejrzewam, że w każdym turystycznym miejscu na świecie sytuacja wygląda podobnie. Są budki z pamiątkami i każdy chce coś sprzedać. Chodzi się od stoiska do stoiska i każdy sprzedawca zachęca do swoich produktów. Kiedy już coś nam wpadnie w oko to zaczyna się ostre targowanie. Zaczynamy od kosmicznej ceny i tylko od naszych umiejętności i wytrwałości zależy, jak nisko zejdziemy. Problem jest, gdy chcemy kupić więcej rzeczy, bo w każdym miejscu proces wygląda dokładnie tak samo. Czasami negocjując cenę jednej rzeczy można spędzić godzinę albo i więcej. Na to nikt nie ma ochoty i siły – oczywiście nikt poza sprzedawcami. Jednak zakupy w miejscu, do którego trafiliśmy wyglądały całkowicie inaczej…

Zakupy łączone

Gdy daliśmy złapać się w sidła i zostaliśmy zaciągnięci siłą do straganów byliśmy przygotowani, że spędzimy tam pół dnia. Tak naprawdę to poszliśmy tam chętnie, ale musieliśmy udawać niedostępnych i w ogóle niezainteresowanych, żeby mieć później większe możliwości negocjacyjne. Jednak przerażała nas wizja atakujących ze wszystkich stron sprzedawców.

Zbliżając się do tego miejsca widzieliśmy świecące się oczy wszystkich sprzedawców. Oczywiście było ich znacznie więcej niż samych kupujących. Trochę krępujące. Przed samym wejściem podszedł do nas „menedżer” tego całego interesu. I tutaj zaczyna się najciekawsza cześć. Poinformował nas, że możemy wybierać rzeczy ze wszystkich stoisk. Nie musimy z nikim o niczym rozmawiać, mamy tylko podziwiać i wybierać. To, co nam się podoba mamy odłożyć na bok. No więc pochodziliśmy sobie po wszystkich stoiskach i wybraliśmy to, co nam wpadło w oko. Później udaliśmy się do biura (stolik, pieniek i dwa krzesła na świeżym powietrzu), żeby negocjować cenę. Jedna cena za wszystko! Ze wszystkich stoisk! Ostatecznie udało nam się kupić wszystkie rzeczy za około 30% ceny początkowej i załatwiliśmy to w pół godziny. Nie musieliśmy spędzać tyle czasu z każdą pamiątką. Wygodne prawda? Podziałem pieniędzy zajęli się już sami sprzedawcy. Widzieliśmy jedynie, że sporządzili listę rzeczy przez nas wybranych i osób, od których te rzeczy pochodziły. Nas nic więcej nie interesowało. Dlatego to miejsce określiłem „supermarketem”. Wchodzisz, wybierasz co Ci się podoba i płacisz za wszystko w jednym miejscu.  Jakie są zalety takiego rozwiązania? Szybciej, wygodniej, taniej, przyjemniej. Same plusy.

Szukaj inspiracji

Jaki jest związek tej opowiastki ze sklepami internetowymi? W internecie już się pojawia idea internetowych galerii  handlowych. Miejsc, gdzie można robić zakupy w kilku sklepach internetowych, płacić tylko raz i wszystko dostać w jednej paczce. W Polsce Allegro również wprowadza coś takiego. Będzie możliwość kupienia kilku rzeczy u różnych sprzedawców i zapłacenie jednym przelewem. Ktoś może słusznie powiedzieć, że generalnie rzadko kupuje się jednocześnie wiele rzeczy w internecie. Dlatego taka koncepcja zakupów może w ogóle się nie sprawdzić. Ale myślę, że gdyby w zamian za łączone zakupy byłby udzielany dodatkowy rabat na zakupione rzeczy znalazłoby się znacznie więcej chętnych. Nawet bez rabatu należy pamiętać, że najczęściej użytkownicy sieci stosują wszędzie te same nicki, a możliwość logowania się do wszelakich serwisów wykorzystując te same dane wydaje się dobrym kierunkiem, który już w tym momencie zaczyna nabierać tempa. Wystarczy wspomnieć chociażby o OpenID. Może właśnie w tym kierunku nastąpi rozwój.

Powyższy przykład pokazuje dwie rzeczy:
Primo: Wcale nie trzeba mieć nie wiadomo jak wielkiego budżetu, żeby wprowadzać innowacyjne rozwiązania.
Secundo: Nie trzeba dysponować ogromną wiedzą i umiejętnościami, żeby zrobić coś nowego. Często wystarczy pełna pomysłów głowa.

Apeluję, żebyście obserwowali, co się dzieje dookoła nas. Tak! Podpatrujcie rozwiązania innych, a być może wpadniecie na coś genialnego, co zrewolucjonizuje nasze życie. Pomyślcie o tym, jak pewne rozwiązania można wprowadzić do innej dziedziny. Nie bójcie się myśleć o nowościach, przykrywając się brakiem finansów albo dostatecznej wiedzy. Czasami wystarczy sama świadomość potrzeby zmian, a później odwaga do ich wprowadzenia. Jednak z brakiem odpowiednich finansów to jest nawet łatwiejsze. Przecież nie wydając pieniędzy nie ryzykujemy ich utraty.

Nareszcie, chciałoby się rzec. Ileż to razy udawaliśmy, że lubimy się posługiwać touchpadem? Ileż to razy zastanawialiśmy: „ach, gdybym miał ze sobą myszkę!”? I dlaczego dopiero teraz ktoś wpadł na pomysł, by taką myszkę, jaką lubimy i nieraz podłączamy do laptopa – umieścić w miejscu touchpada? Ponieważ taka jest właśnie innowacja – niby oczywista, a dostępna nielicznym.

Free Mouse -w i poza laptopem

Innowacja Free Mouse będzie na szczęście dostępna nam wszystkim dzięki Koreańczykowi o nazwisku: Taewan Kim. Wymyślił on rzecz niby banalną, a jakże przez nas pożądaną: wyjmowalny touchpad. Taki, który niesiemy w laptopie na miejscu standardowego touchpada. Gdy jednak zasiądziemy do pracy, zawsze możemy go wyjąć z obudowy i pracować nim tak, jak lubimy – czyli „myszkopodobnie”. Praktyczne, czyż nie?

Free Mouse Scroll

Z rozwiązania będą zadowoleni raczej wszyscy. Od fanów gier komputerowych, na których nie sposób grać touchpadem, bo użytkowników biurowych, którzy w każdym miejscu będą mogli szybciej i dokładniej poruszać się po arkuszach kalkulacyjnych, prezentacjach i innych dokumentach.

To jednak nie wszystko. Free Mouse spełnia funkcję nie tylko myszki, ale także bezprzewodowego pilota. Po jego wyjęciu można wykonywać szereg funkcji, które zostały ujęte w postaci ikon na myszce, takich jak poczta, muzyka, film itp. Przewidziano nawet blokadę na wypadek, gdyby ktoś chciał schować myszkę do kieszeni podczas prezentacji i nie chciał jej użyć (czytaj: nie chciał, by była użyta przez kieszeń ). Świadczy to o tym, że projektant nie osiadł na laurach „świetnego pomysłu”, ale dokładnie go dopracował, by wersja „1.0″ spełniała wymagania klientów i ich przykro nie zaskakiwała.

Free Mouse icons

Pod względem innowacyjności projekt otrzymuje piątkę w koronie (takie oceny mogliśmy dawno dawno temu otrzymać od mojej niezastąpionej polonistki;). Jest pomysłowy, oryginalny, dobrze wykończony i użyteczny. Oby został wdrożony do produkcji przez producentów laptopów.

Posłowie: ciekawe, czy pomysłodawca zwijanego laptopa, o którym pisała Maria, wespół z pomysłodawcą Free Mouse wygenerują jakiś wspólny rollowany projekt. Potrzeba nasuwa się sama: trzeba zwinąć teraz myszkę.

źródło: www.coroflot.com

]]> http://innogenerator.pl/2009/10/uwolnic-myszke-z-laptopa-czyli-projekt-free-mouse/feed/ 0 http://innogenerator.pl/2009/09/jobs-jobs-done/ http://innogenerator.pl/2009/09/jobs-jobs-done/#comments Wed, 16 Sep 2009 16:19:01 +0000 Tomasz http://innogenerator.pl/?p=635

„It is really easy and great!” – Apple zaprezentował swoje nowe idee i produkty. Dostępne od dziś. Jak bardzo innowacyjny jest Apple w tym roku?

I stało się. Kolejna konferencja-show made by Apple za nami. Tym razem mogliśmy być świadkami powrotu Steve’a Jobsa, idola i swoistego fenomenu czasów konsumeryzmu – przedsiębiorcy, który jest niemalże wielbiony przez przynajmniej część konsumentów „jabłek”. To naprawdę rzadkie zjawisko w branży elektronicznej, w której właściciele przedsiębiorstw albo nie są w ogóle znani, albo są oceniani, stosując nadzwyczaj delikatne określenie, pejoratywnie (vide Bill Gates). Nieczęsty zbieg dziewiątek w dacie przyczynił się najpewniej do wyboru dnia 9.09.2009 na zorganizowanie wydarzenia „Apple Special Event 2009”, na którym cyklicznie Apple – jeden z czołowych innowatorów sprzętu rozrywkowego i elektronicznego, prezentuje (w Apple’owskim języku: „keynote’uje”):

1) swoje dotychczasowe osiągnięcia (włączając dane sprzedażowe, np. 30 mln iPhone’ów, 20 mln iPod touchów, 225 mln iPodów),

2) swoje przyszłe osiągnięcia, czyli propozycje produktów dostępnych „od dzisiaj”.

Podpunkt 2) oczywiście na bazie prognoz, analiz i zapewne… intuicji. Jak jest w tym roku? Ile innowacyjności w tegorocznych propozycjach Apple?

Od strony designu – na zachodzie niemalże bez zmian. Apple od lat stosuje sprawdzony, dość minimalistyczny design. Jedyną istotną i bardzo podkreślaną alteracją jest nowa gama kolorów. Sądzę, że bez zbędnych dyskusji nie uznamy nowych proporcji pigmentu w iUrządzeniach za innowacyjność. Potraktować to można jedynie jako uatrakcyjnienie i odświeżenie produktu, zgodnie z zasadami rządzącymi jego cyklem życia.

Od strony funkcjonalności – niby nic nowego, a jednak… Połączenie istniejących już rozwiązań w nową całość (uwielbiam to holistyczne ujęcie;) jest przecież rodzajem innowacyjnego myślenia i działania. Połączono zatem: kamerę (przenośną, podręczną kamerę – urządzenia typu „portable camera”) ze znanym i lubianym (sprzedano dotychczas już 100 milionów sztuk) iPodem Nano. W jakim celu? Aby przeciętny konsument mógł uwieczniać obrazy dnia codziennego i – zgodnie z nurtem uzewnętrzniania siebie w internecie – publikować to na portalach wszelakich.

Innowacyjność przejawia się tutaj w kilku aspektach. Primo: żaden odtwarzacz mp3/mp4 nie posiadał dotychczas kamery. Secundo: połączenie dwóch urządzeń daje konsumentowi ewidentną korzyść finansową (zamiast kupować dwa produkty – wydajemy pieniądze tylko na jeden). Tertio: tego typu nowość staje się wyzwaniem dla konkurencji, która – obserwując zachowania klientów – będzie dostosowywać swoje technologiczne poczynania do rozwiązań zaproponowanych przez Apple; będzie zatem zawsze o krok do tyłu (pod warunkiem, że klienci przychylnie spojrzą na nowe rozwiązania, czytaj: kupią nowe iPody Nano).

W tym miejscu pojawia się pytanie: po co klient ma kupować iPoda Nano z kamerą, skoro dziś każdy średniej i wyższej klasy telefon (w tym iPhone) ma kamerę? Telefon ma się zawsze pod ręką, iPoda niekoniecznie. Według mnie – nie jest to niezbędne dla klientów rozwiązanie. Na pewno pomysłowe, na pewno nowe, ale nie do końca konieczne. Patrząc jednak na oprawę konferencji, na marketingową wartość dodaną, na ilość użytych przez prezenterów słów „great”, „really easy” sukces sprzedażowy nowego iPoda Nano jest prawdopodobny.

And one more thing – tak na zakończenie. Coś, co zrobiło na mnie spore wrażenie, to niezwykła funkcjonalność portalu iTunes: iTunes LP. Nie po raz pierwszy widzimy, że nowa technologia pozwala przypomnieć i odświeżyć nam to, co stare. Celem iTunes LP jest odnowienie kultury wizualnej albumów muzycznych. W dobie cyfrowej coraz rzadziej dotykamy fizycznie płytę, nie wtapiamy się w grafikę albumu, nie kontemplujemy treści „książkowych” płyty. Ma się to zmienić. Jedyną różnicą jest brak papieru. Wszystko w formie cyfrowej. Daje to ogromne możliwości graficzne, w szczególności animacyjne. Co więcej – sami artyści mają dostęp i możliwość tworzenia grafiki na swoich albumach w portalu iTunes. Myślę, że warto przyjrzeć się kilku przykładowym rozwiązaniom: http://www.apple.com/itunes/whats-new/#itunes-lp

Keynote, keynote i… po keynote’cie; wydarzenie, którego ideę i formę same w sobie można uznać za innowacyjne z punktu widzenia marketingowego. Czy ktoś bowiem kiedyś był w stanie przewidzieć, że ludzie będą chodzić – niczym do teatru – na pokazy nowej gamy produktów czy też masowo oglądać je niczym filmy w internecie? A my – czekamy na innowacje Apple’a za rok.

Posłowie: autor należy do grupy osób, która oparła się dotychczas czarowi Steve’a Jobsa i nie używa żadnego z jego produktów; nie należy również do korporacji Apple; wszelkie odchylenia od intersubiektywności są niezawinione;-)

źródło: wideo z konferencji (apple.com, youtube.com)

Dodatkowo Boeing dostarczył uczelni całe know-how, którym dysponował, aby jak najbardziej ułatwić pracę naukowcom. Ktoś może pomyśleć, że taka uczelnia po podpisaniu umowy z firmą staje się jej niewolnikiem. Setki szczegółowych raportów. Napięty harmonogram pracy. Zaangażowanie tylko najlepszych naukowców i jeszcze nie wiadomo co. Nic bardziej mylnego!

Uczelnia dostała solidne podstawy do pracy i wolną rękę. W projekt zaangażowanych jest ok. 20 osób z czego połowa to pracownicy naukowi z tytułami doktorskimi, a druga połowa to studenci, którzy w ramach tego projektu załatwiają sobie oceny z przedmiotów. Nie ma też absolutnie żadnej presji czasowej. Projekt rozpoczął się jakieś 5 lat temu i zapewne potrwa jeszcze z 5 lat. Przez ten cały czas Boeing daje pieniądze na pracę i potrzebny sprzęt. Co jakiś okres organizowane są spotkania na których rozmawia się o postępach prac. Nie jest ważne jak duże są to postępy, ważne żeby były. A studenci współpracujący z firmą automatycznie stają się później pierwszorzędnymi kandydatami do pracy przy samolotach.

Warto tutaj zwrócić uwagę na dwie rzeczy. Po pierwsze sama forma współpracy. Korzystają wszyscy. Uczelnia – prestiż przez współpracę z jedną z bardziej rozpoznawanych na świecie firm. Naukowcy – rozwijają się przy ambitnym projekcie. Studenci – jeszcze bardziej się rozwijają i stają się wartościowymi kandydatami na pracowników firmy. Sama Firma – nie musi tworzyć swojego zespołu badawczego, ogranicza koszty, zyskuje kandydatów i w przyszłości dostanie swój produkt. Po drugie należy zwrócić uwagę na wolność jaką dostałą uczelnia od Firmy. Bez zbędnych formalności i obciążeń, które hamują twórczość też da się efektywnie prowadzić projekt. Ponadto nie został określony termin w którym produkt ma być gotowy przez co  istnieje duże prawdopodobieństwo, że nic ważnego w projekcie nie zostanie pominięte. Forma współpracy jaką zaoferował Boeing jest bardzo wygodna i oczywiście nie jest powiedziane, że wszystkie firmy w USA współpracujące z uniwersytetami realizują to w ten sam sposób, ale trzeba zaznaczyć, że taki luz nie musi wpływać negatywnie na efektywność pracy, a wręcz może ją poprawić.

Z zazdrością słuchałem opowieści doktora z opisywanej uczelni. Zapytałem jednego z profesorów na uczelni, gdzie studiuję, dlaczego u nas nie spotyka się takich modeli współpracy Uczelnia-Firma. Niestety nie uzyskałem jasnej odpowiedzi. Po tej rozmowie można jedynie wnioskować, że w Polsce nawet, jeżeli inwestuje się w innowacje to dwa czynniki są kluczowe: czas i pieniądze. Są to ograniczenia, które w sposób oczywisty zawężają pole manewru przez co można zrealizować tylko minimum założonego planu. Brakuje również planowania działalności w dłuższej perspektywie czasu, a tylko z takim planowaniem można rozmawiać o innowacjach.

Jeżeli znasz jakiś przykład z naszego rodzimego rynku, gdzie uczelnia z firmą współpracuje w efektywny sposób daj nam znać.

Anegdotka głosi, że prace nad bezprzewodowym prądem zainicjował jeden z fizyków MIT, którego denerwowała rozładowana bateria piszcząca w nocy. To właśnie wtedy zaczął marzyć o tym, aby taka bateria mogła ładować się sama.

Pomysł nazwano WiTricity, jak nie trudno się domyślić od Wireless Electricity, czyli bezprzewodowej elektryczności. Sama zasada działania bezprzewodowego prądu, teoretycznie nie stanowi żadnej rewolucji, bo zastosowano znane zjawiska fizyczne. Sposób ten wykorzystuje częstotliwość rezonansową dwóch obiektów. Gdy częstotliwość rezonansowa dwóch obiektów jest taka sama są one w stanie przekazywać sobie energię w bardzo efektywny sposób. Na początku udało się zapalić żarówkę odległą o 2m od źródła zasilania (widoczne na zdjęciu poniżej).

Metoda ta jest podobna do indukcji magnetycznej, jednak w przypadku indukcji energię można przesyłać na bardzo małe odległości, ale WiTricity udało się przesłać prąd na odległość od 2-5m. Pojawiły się już deklaracje, że w przyszłości może być to nawet do 10m. Z taką odległością bez problemu będzie można zasilać urządzenia w standardowej wielkości pokoju. Wreszcie będzie można zapomnieć o wszędobylskich kablach!  Niezwykle ważnym jest fakt, że ta technika nie powoduje, żadnych skutków ubocznych. W żaden sposób nie oddziałuje na otoczenie, a ponadto nie jest wrażliwa na przeszkody. Oczywiście na początku technologia ta będzie zapewne kosmicznie droga, ale jestem przekonany, że w przyszłości można liczyć spadek cen wykorzystania tej techniki. W końcu każda nowość jest droga.

Wystarczy tylko pomyśleć jak cudownie byłoby pozbyć się wszystkich kabli przy komputerze, czy kinie domowym, a telefon sam by się ładował po wejściu do pokoju. Można się rozmarzyć…

A wszystkich zainteresowanych i niedowiarków zachęcam do obejrzenia filmu z TED’a:

Zespołowi z firmy Nucleix udało się podmienić kod DNA znajdujący się w próbce śliny i krwi na kod osoby do której te próbki nie należały. Dodatkowo pokazali, że znając profil DNA znajdujący się w bazie danych DNA można bez większych problemów go odtworzyć i podmienić co w przypadku śledztwa całkowicie by zmieniło przebieg dochodzenia. Co ciekawe właściciel firmy Nucleix Dan Frumkin uważa, że każdy absolwent wydziału biologii byłby w stanie dokonać fałszerstwa DNA w miejscu zbrodni.

Oczywiście podmiana DNA w miejscu zbrodni to nie jedyny sposób wykorzystania tego wynalazku. Wystarczy używany jednorazowy kubek, czy niedopałek papierosa osoby, aby zmienić wynik badania na rodzicielstwo, czy podatność na choroby genetyczne.

Na szczęście firma Nucleix wynalazła również test, który będzie umożliwiał odróżnienie prawdziwego DNA oraz tego sfałszowanego. Oczywiście taki test bedzie udostępniany na użytek kryminalistyki. Problem pojawi się, gdy ktoś stworzy inna metodę fałszowania.

Dla mnie jest to niesamowite! Firma stworzyła metodę fałszowania, a następnie rozwiązanie tego problemu i chce na tym zarabiać. To tak jakby koncern farmaceutyczny wymyślił jakiegoś nowego wirusa choroby, a następnie od razu wypuścił na to szczepionkę.

A może tak właśnie było w przypadku AH1N1?

Jak wiadomo kod źródłowy oprogramowania Open Source jest dostępny bez żadnych opłat i każdy może go dowolnie modyfikować. Jednak po modyfikacjach musi zostać darmowy i również ogólnie dostępny.

Dlatego OIN będzie pilnować, aby wielkie firmy takie jak Google, nawet jeżeli będą wykorzystywać bezpłatne licencje to nie będzie to w żaden sposób szkodzić Linuksowi.

Jednak chyba większym zagrożeniem niż wielkie korporacje informatyczne są tzw. trolle patentowe. Są to firmy, których główną działalnością jest rejestrowanie patentów lub odkupowanie ich od innych firm, a następnie udzielanie licencji na ich wykorzystywanie. Wielokrotnie zdarza się tak, że patenty trolli są formułowane bardzo ogólnie co pozwala następnie na procesowanie się o naruszenie prawa w celu uzyskania olbrzymich odszkodowań. Dlatego Open Invention Network chce odkupować patenty, żeby chronić programistów przed pozwami patentowymi.

Z podobną inicjatywą wyszło Google wraz z Verizon Communications, Cisco System i Hewlett-Packard tworząc organizację o nazwie Allied Security Trust.

Wszystko niby fajnie, bo domorośli wynalazcy mogą liczyć na opiekę gigantów IT i jeszcze na tym zarobić. Jednak powstaje inne zagrożenie. Za jakiś czas może się okazać, że te dwie grupy będą miały w swoim patentowym portfolio właściwie każde możliwe rozwiązanie. I jeżeli tylko pojawi się jakaś mniejsza firma, która będzie chciała wprowadzić innowacyjny produkt na przeciw staną korporacje, które udowodnią, że to narusza to któryś z ich patentów przez co uniemożliwią wejście na rynek.

Zaczyna się pięknie, ale może skończy się tak, że w przyszłości będzimy przyglądać sie kolejnej walce Dawida z Goliatem.

Obsługa wydaje się być prosta. Giętką rurkę przymocowuje sie do rączki parasola. Za pomocą wspomnianej rurki parasol można zamocować sobie na ramieniu.

Oprócz samego wynalazku spodobal mi się również sklep, w którym parasolka jest dostępna. Hasłem Tokyu Hands jest „creative life store” i rzeczywiście można znaleźć w nim wiele rzeczy które pobudzają kreatywność i same są produktem kreatywnej i twórczej pracy. Oprócz wersji online istnieje też tradycyjny sklep. Znajduje się on na 6 piętrach w Shibuya, istnieje od 1976 roku i podobno można z nim znaleźć co nam się tylko wymyśli.

Sklep oferuje wiele tradycyjnych produktów jak np walizki, ale pomiędzy przyrządami codziennego użytku można znaleźć całkiem oryginalne rzeczy:

Obieraczka do pomidorów ,

lub do kukurydzy

domowy projektor sztucznych ogni

czy jeszcze w kontekście parasolek coś czego nazwać nie umiem a służy do nie zmoknięcia .

Nie mam niestety danych dotyczących sprzedaży produktów. Trudno jest wiec ocenić na ile te propozycje są popularne. Na pewno są to ciekawe propozycje. I może nie chciałabym nosić takiego kapturka na głowie, ale juz na obieraczkę do pomidorów bym sie skusiła:)