Dlaczego piszemy o nim na blogu o innowacjach? Ponieważ to właśnie Peter Drucker pisał o organizacji zdolnej do uczenia się i o wpływie stałości-zmiany (ang.: continuity and change) na rezultaty firmy. Właściwe zarządzanie wiedzą i zmianą czyni organizację otwartą i elastyczną, a to przecież warunek konieczny innowacyjności.

Ktokolwiek chciałby poszerzyć tę myśl, może to zrobić nie tylko dla własnej przyjemności, ale i wziąć udział w konkursie „Peter Drucker Challenge”. Wystarczy napisać po angielsku lub niemiecku esej od 1500 do 3000 słów (to w praktyce 5 – 10 stron) związany z szeroko pojętą tematyką zmiany i innowacyjności w zarządzaniu. Organizatorów [Drucker Society of Austria i EFMD - European Foundation for Management Development] interesuje, gdzie młodzi ludzie (do 35 r.ż.) widzą największe i najbardziej realne szanse na innowacje i zmianę, gdzie takie innowacje są najbardziej potrzebne oraz jak nimi zarządzać.

Tematyka może skupiać się na ogólnych lub specyficznych zagadnieniach, takich jak edukacja, korporacje, SME czy sektor publiczny.  Warto w eseju odwołać się do znajomości dokonań Petera Druckera, choć konkurs nie jest testem wiedzy na temat jego dzieł.

Nagrodą dla 3 najlepszych prac będzie udział (wraz z przelotem) na konferencję „Global Peter Drucker Forum 2010„ 19 listopada 2010 w Wiedniu. Inne najlepsze prace otrzymają tylko zaproszenia na konferencję, która zapowiada się bardzo ciekawie.

Czas na przesyłanie esejów macie do 15 sierpnia 2010, więc oprócz zażywania słońca, warto wrzucić nieco zdań na kilka kartek. Więcej informacji znajdziecie na stronie internetowej Peter Drucker Challenge oraz stronie wydarzenia utworzonego na Facebooku.

P.S. Co ciekawe, P. Drucker ma po części polskie korzenie, bowiem jego matka pochodziła z okupowanej przez Austrię części Polski podczas rozbiorów. (zob. biografię Druckera)

Wczoraj podczas skajpowego spotkania InnoGenerator’a nie mogliśmy zdecydować się jednogłośnie na którąś z propozycji. Dlatego chcielibyśmy, żebyście nam pomogli w jej podjęciu. Po prawej stronie znajduje się ankieta, w której można zagłosować na jeden z logotypów. Po pewnym czasie ta z propozycji, która zbierze najwięcej głosów zostanie oficjalnie naszym nowym logiem. Pomóżcie!

Oto nasze propozycje:

Zmiana logo jest tylko początkiem nieco większej akcji, ale o tym wkrótce.

Tymczasem głosujcie!

Z góry dziękujemy.

Zastanówmy się… Co w Polsce dość mocno szwankuje? Na przykład służba zdrowia szwankuje. Wszyscy na to narzekają, a nadal nic się nie zmienia. Co prawda pojawiają się jakieś reformy, ale one raczej nie poprawiają stanu naszego „zdrowia”. A dlaczego? Bo nikt nas, „Kowalskich” nie spyta o zdanie. Reformy tworzą ludzie, którzy z reguły lecza się w rządowych szpitalach i zapewne nawet nie wiedzą co się dzieje tam na dole. Dlaczego nas nie spytają, co byśmy chcieli? Dlaczego nie możemy rzucić kilku pomysłów, które mogłyby poprawić sytuację? Nie, bo nie! A gdyby tak ktoś nas posłuchał, to wszystkim zrobiłoby się lepiej. Osoby decyzyjne wiedziałyby, co jest potrzebne, a społeczne potrzeby zostałyby zaspokojone.

Na tym właśnie polegają innowacje społeczne. Najprościej mówiąc, są to pomysły, ulepszenia, nowości działające dla dobra ogółu. Oczywiście to zagadnienie znacznie szerzej wychodzi poza opiekę zdrowotną. Innowacje społeczne mogą pochodzić od jednostek, grup, czy organizacji i mogą dotyczyć sektora publicznego, działań non-profit, jak również sektora prywatnego, jednak coraz bardziej odnoszą się do działań pomiędzy tymi sektorami. Przykładowo mogą dotyczyć poprawy warunków pracy, edukacji czy rozwoju społeczeństwa obywatelskiego.

Historycznie o innowacjach społecznych oficjalnie wspomina się już w połowie XX wieku, a nawet sam Benjamin Franklin znacznie wcześniej wypowiadał się o innowacjach jako małych zmianach w społecznościach, które mogłyby rozwiązać codzienne problemy. Obecnie innowacje społeczne stają się coraz bardziej popularne. Nawet w Polsce pojawiają się już pierwsze przejawy takiej działalności. Jakiś czas temu w Białymstoku odbyła się impreza Social Innovation Camp, ale tak jak wszystkie obecnie znane Campy odnosiła się raczej do działalności elektronicznej, ale skupionej na potrzebach społeczeństwa. Ze względu na to, że strona z polskiego wydarzenia już nie działa – odsyłam do angielskiej wersji SICamp.

Aby lepiej zrozumieć całe zagadnienie najlepiej będzie, jeśli przedstawię kilka przykładów:

- Nowe formy zatrudnienia, np. telepraca, praca nakładcza (inaczej chałupnictwo),

- Zmiany w edukacji, np. e-learning,

- Zmiany w bankowości podyktowane potrzebami społeczeństwa, np. bankowość internetowa,

- Zmiany w komunikacji miejskiej, np. w Poznaniu wraz z biletem miesięcznym na komunikację miejską można darmowo wypożyczać rowery, aby dotrzeć w miejsca nie objęte siecią.

Dla chętnych dodaję film, w którym Pan Ric Young opowiada o social innovation:

Czy innowacje społeczne mają jakieś minusy? Pewnie, że tak. Chociażby brak pewności, że to, czego chce społeczeństwo jest dobre. Dlatego nie jest powiedziane, żeby ślepo wprowadzać zmiany proponowane przez ogół. Chodzi o to, żebyśmy mieli realny wpływ na to, co się dzieje wokół nas, żeby chociaż ktoś chciał nas posłuchać.

źródła: socialinnovationexchange.org, youtube, wikipedia

Pecha Kucha:

1. To zupełnie nowy sposób prezentowania. Czas slajdów jest ustawiony dokładnie na 20 sekund na slajd, a Ty masz tylko 20 slajdów, by o sobie, swoim projekcie, pomyśle, hobby opowiedzieć.

2. Powstała w Japonii.

3. Była odpowiedzią na potrzebę pokazania w jednej z firm wielu prezentacji w krótkim czasie.

4. Jedna prezentacja wynosi dokładnie 6 min. 40 sek. (20 slajdów x 20 sek.).

5. Na bazie slajdów ktoś (jedna osoba lub kilka) opowiada o czymś (powiązanym ze slajdami).

6. Nie jest łatwo być poganianym przez slajdy. Czas leci szybko, a slajdy jeszcze szybciej.

7. Ale uwaga: cisza na slajdzie („oczekiwanie na następny”) też nie jest wskazana.

8. Preferowane są same zdjęcia z pojedynczymi słowami. Kto w ciągu 20 sek. zdąży bowiem coś zobaczyć, przeczytać i jeszcze wysłuchać?

9. Obrazy nie muszą mówić wszystkiego. Od tego jest mówca.

10. Unikaj długich zdań. To nie jest e-book, tylko Pecha Kucha.

PRZERYWNIK: Oto film z poprzedniej edycji Pecha Kucha Night w poznańskim klubie SPOT.

11. Pecha Kucha to zabawa. Dobrze, gdy prezentacja ma lekką formę.

12. Można jednak mówić o rzeczach poważnych (patrz niżej).

13. Nie można się za bardzo przejmować, że niektórzy z publiki rozmawiają, kiedy Ty mówisz;)

14. Warto unikać filmów na slajdach. Zwykle ich odpalenie zajmuje więcej, niż 20 sekund.

15. Prezentacja na PK to nie reklama. Trudno jednak nie wspomnieć o tym, co się robi.

16. Wymawiaj: „peczakcza”.

17. Co znaczy: „pogawędka”.

18. PK to wydarzenie otwarte i niekomercyjne.

19. Ten punkt istnieje tylko po to, by dobić do 20:)

20. Zapraszamy w najbliższy piątek, 9 lipca 2010 do CK Zamek w Poznaniu. InnoGenerator też tam opowie o sobie. Będzie mieć tylko 6 min. 40 sek. Łubudubu.

Zapraszamy!

Profil Pecha Kucha na FB

Cytując pomysłodawców Kongresu, ma on na celu „stworzenie platformy wymiany idei związanych z rozwojem innowacyjnej gospodarki w Polsce, w której uczestniczyć będą czołowi przedstawiciele świata nauki, polityki, biznesu oraz mediów. Ideą Kongresu, która przyświeca organizatorom, jest koncepcja sprawnego państwa wykorzystującego narzędzia nowoczesnej komunikacji z obywatelem oraz nowoczesnej gospodarki wspierającej rozwój innowacyjnego biznesu.”

Trudno jednak znaleźć jakiekolwiek materiały z konferencji, które stanowiłyby ową „wymianę idei” i które proponowałyby konkretne rozwiązania dla naszego kraju. Wręczono jednak nagrody – zawsze coś;) Nie dość, że radość dla nagrodzonych, to może powie się o nich nieco głośniej (ze zwróceniem uwagi na to, DLACZEGO otrzymują oni taką nagrodę – a to już zawsze mały kamyczek do worka rozbudzania świadomość innowacyjnej w społeczeństwie).

Nagrody przypadły przedsiębiorstwom, uczelniom, miastu, instytucjom a nawet… politykowi. Waldemar Pawlak otrzymał ją bowiem za „skuteczne i konsekwentne dążenie do budowy e-gospodarki w Polsce”. Niech zgadnę: języczkiem u wagi dla jury konkursu była słynna prezentacja iPada podczas kampanii prezydenckiej;)

Wśród wyróżnionych, w różnych kategoriach, znajdują się m.in.: Uniwersytet im. A. Mickiewicza w Poznaniu, Politechnika Poznańska z projektem Era Inżyniera (czy poznańskie uczelnie mają w KIG „chody”, czy naprawdę są tak innowacyjne?;), WASKO S.A., Podkarpackie Centrum Produkcyjno – Wdrożeniowe EKO – KARPATY, Maciej Witucki – Prezes Grupy TP czy Paweł Romaszkan, Dyrektor Biura Promocji Miasta Wrocławia.

Oby kolejny, powstający na naszych oczach cykl kongresów, konferencji, sympoziów itp. przekładał się na praktyczny innowacyjny rozwój Polski. Czego sobie i Wam życzymy.

Szczegółową listę wyróżnionych w konkursie „Innovatica” znajdziecie tutaj. Tam również znajdują się zdjęcia (głównie polityków; taki świat;)

Źródło:

Krajowa Izba Gospodarcza

… ale to dzięki wizjom i ciągłym badaniom naukowcom udaje się ciągle udoskonalać tę dziedzinę życia i skuteczniej ratować nasze życie. Na początek odkurzę może wizję Microsoft’u. Jakiś czas temu firma pokazała w sieci, jak ona wyobraża sobie obecność technologii w naszym życiu w odniesieniu do monitoringu stanu zdrowia i leczenia. Część tego filmiku to w bliższej perspektywie raczej bajki, ale np. dowód zawierający naszą kartę zdrowia czy elektroniczne (w jakiejkolwiek formie) recepty to temat przewijający się na niejednym seminarium dotyczącym służby zdrowia.

W tej chwili w polskiej służbie zdrowia najważniejsza wydaje mi się unifikacja i rzeczywiście przeniesienie  danych do jednej bazy tak, aby karty pacjentów były dostępne dla wszystkich lekarzy w sieci; choć nie wszyscy się pewnie ze mną zgodzą (tu zapewne początek mogłaby mieć debata na temat bezpieczeństwa naszych danych). Pierwsze kroki w tę stronę w Polsce wykonuje system OSOZ.  Tu komentarz przydałby się ze strony lekarzy: na ile system jest znany i wykorzystywany przez pacjentów i lekarzy (skądinąd wiem, że nie jest to wciąż popularne rozwiązanie).

A skoro jesteśmy już przy wizjach przyszłości medycyny, to Harvard Business Review opublikował niedawno listę 10 innowacji, które odmienią medycynę. Co ciekawe, oprócz typowo produktowych innowacji znalazły się równiez organizacyjne. Ja niekoniecznie nazwałabym je innowacjami, a bardziej racjonalizacjami w pracy takich instytucji, jak szpitale. Wśród tej 10-tki znalazły się między innymi checklisty – czyli nic innego jak wdrażanie procedur. Zwiększa to jakość oferowanych usług, jak również minimalizuje koszty (m.in pomyłek lekarskich). Kolejną innowacją są bezpieczne portale dla pacjentów z możliwością sprawdzania swojej karty, rezerwacji wizyt itp. (patrz wyżej – osoz;)). Z typowo produktowych innowacji ważnym wsparciem dla rozwoju medycyny okaże się rozwój robotyki (tu kolega Krzysztof mógłby powiedzieć parę słów, bo to jego działka). I ostatni wspomniany kierunek, który przytoczę, a który rzeczywiście może znacząco wpłynąć na jakość naszego leczenia: medycyna regeneracyjna.  Po więcej informacji proszę sięgnąć do artykułu HBR.

W HBR wspomniano o portalach dla pacjentów. Dla mnie dość dużą innowacją są społeczności lekarzy. W Polsce to przede wszystkim Konsylium 24.pl. Strona powstała w 2008 r. i bardzo dobrze sobie radzi. Jest to zamknięta społeczność dla lekarzy, co oznacza, że dostęp do treści mają tylko osoby wykonujące ten zawód. Jak sama nazwa wskazuje konsylium umożliwia lekarzom zasięganie opinii i dyskusje nad przypadkami w celu m.in lepszej diagnozy. W tej chwili zarejestrowanych jest 18,5 tyś lekarzy (przy ogólnej liczbie około 150 tyś lekarzy). Pierwszym takim portalem na świecie najprawdopodobniej był brytyjski Doctors.net.uk.  Zarejestrowanych użytkowników na portalu jest około 175 tyś. Myślę, że Konsylium24.pl również może liczyć na taki wzrost zainteresowania.

Coraz wyraźniej mówi się o tym, czego polska opieka medyczna potrzebuje, co musi się zmienić. Teraz trzeba czekać na te zmiany… Ciekawe czy w kontekście wyborów, które własnie przeżywamy oraz brania pod uwagę p. Kopacz jako możliwej kandydatki na stanowisko marszałka sejmu, sytuacja polskiej służby zdrowia zostanie podniesiona wyżej na liście „spraw do zrobienia”?

Źródło:

http://hbr.org/web/extras/insight-center/health-care/10innovations/10-surgical-robotics

https://konsylium24.pl/

http://about.doctors.net.uk/

Nie ma chyba dziedziny prawa, która bardziej niż prawo własności intelektualnej jest zanurzona w innowacjach i kreatywności. Urzędy, które to prawo stosują, zajmują się przede wszystkim rejestrowaniem i ochroną efektów działalności intelektualnej człowieka, czyli m.in. wynalazków, znaków towarowych czy wzorów przemysłowych (tzw. design). Ich misją jest także promowanie ochrony własności intelektualnej i uświadamianie społeczeństwa w tej materii.

W Polsce takim urzędem jest Urząd Patentowy RP w Warszawie, a jego europejskim odpowiednikiem (udzielającym ochrony na terytorium UE) jest OHIM w Alicante w Hiszpanii,  a międzynarodowym WIPO – agencja ONZ z siedzibą w Genewie, w Szwajcarii. Sposobem na promowanie innowacyjności i jej prawnej ochrony przez te urzędy są konferencje, ulotki, kampanie uświadamiające i wiele innych. Jednak bardzo ważnym elementem jest pokazanie, że te organizacje działają w sposób innowacyjny i oferują społeczeństwu takie narzędzia.

W tę stronę poszła World Intellectual Property Organization, tworząc narzędzie WIPO GOLD. Jest to bogate źródło informacji dla wszystkich tych, którzy interesują się własnością intelektualną, wykorzystujące informatyzację w sposób spójny i przejrzysty. To jedna z dużych zalet narzędzia: jego prostota i czytelność.

Co można znaleźć w WIPO GOLD? Przede wszystkim czytelną bazę zarejestrowanych patentów i praw ochronnych, czyli takich które chronią: wynalazki, marki (znaki towarowe, oznaczenia geograficzne) czy wzory przemysłowe (chronione jest tutaj przede wszystkim wzornictwo). Ponadto dla wszystkich fanów metodologii – ogromna garść statystyk, zawierających zgłoszenia, odrzucenia i rejestracje. Oprócz tego klasyfikacje przedmiotów ochrony własności intelektualnej, które są przydatne w rejestracji. Na wierzchu tortu wisienka: zbiór aktów prawnych dotyczących IP (Intellectual Property) z całego świata (w tym z Polski) z podziałem na kraje. Świetne studium prawnoporównawcze.

Pomysłowe, wychodzące naprzeciw oczekiwaniom klientów, spójne, zinformatyzowane, nowoczesne, przejrzyste – tak oceniam WIPO GOLD. Warto, by inne urzędy brały przykład ze Światowej Organizacji Własności Intelektualnej.

Źródło:

WIPO GOLD

Jeżdżąc rowerem – przyznam szczerze – nie zastanawiałam się, co ciekawego mogłoby mi zaoferować miasto. Może dlatego, że traktuję rower jak sposób na spędzanie wolnego czasu, a nie jak środek transportu. W krajach azjatyckich w dużych aglomeracjach, jak Pekin czy Tokio właśnie rower to główny sposób przemieszczanie się, co oznacza przede wszystkim problem z parkowaniem i z pokonywaniem nieprzystosowanych powierzchni. I tu właśnie pojawiają się małe, acz użyteczne innowacje.

Pierwsza z nich to ruchome schody dla rowerzystów, dzięki którym na pewno dużo łatwiej jest pokonywać podziemne przejścia, metro itp.

Drugie rozwiązanie to automatyczny parking dla rowerów. Stacja przyjmująca rower przenosi go do osobnego pomieszczenia i nie trzeba się juz o swój (mały, bo mały, ale jednak majątek) martwić.

Kto wie, może w Polsce też powstaną ułatwienia dla rowerzystów i zmobilizuje to przynajmniej część mieszkańców do wyboru tego środka transportu.

źródło: inventorspot.com, youtube.com

Przed wprowadzeniem jakiegokolwiek produktu na rynek konieczne jest stworzenie prototypu. W końcu trzeba sprawdzić, czy to, co zadziała w teorii zadziała również w praktyce. Dlatego w tym celu nie użyć klocków Lego? Nadają się do tego znakomicie. Co prawda nie odtworzą w pełni prawdziwego urządzenia, ale dadzą dobry zarys koncepcyjny. Poza tym, że Mindstorms jest świetną zabawką, umożliwia również tworzenie całkiem skomplikowanych konstrukcji czy algorytmów sterowania. Niektóre z nich chciałbym zaprezentować.

Robot rozwiązujący Sudoku.
Najpierw skanuje cała tabelę, następnie oblicza wartości i wpisuje do odpowiednich pól.

Samoparkujący samochód.
Ostatnio pisaliśmy o czymś takim, tylko że działającym w „prawdziwych” samochodach.  Może to właśnie Ci  ludzie zaczynali projekty od konstrukcji Lego?

Lego Segway.
Nie trzeba tłumaczyć. Segway’a wszyscy znają.

Robot gimnastyk.
Robot wykonujący akrobacje na drążku.

Na zakończenie dwie największe konstrukcje. I to obie pochodzące z jednego miejsca. Konstruktorami są  niemieccy uczniowie z gimnazjum VHG Bogen.

Fabryka samochodów.

Fabryka samolotów.

Fajne, co? Tutaj znowu sprawdza się powiedzenie, że „jedynym ograniczeniem jest nasza wyobraźnia”.

źródło: youtube.com

Tym artykułem chcemy kontynuować naszą serią „Innowacje w” – warto jest podpatrywać i uczyć się, jak „to” robią najwięksi gracze i zastanowić gdzie w naszych działaniach możemy wykorzystać doświadczenia, w tym wypadku, Google Inc.

Google Inc. powstało w 1998r. Założycielami byli dwaj stypendyści Uniwersytetu Stanford: Larry Page oraz Sergiej Brin. Zaczęło się od znanej większości Polakom przeglądarki (nie wszędzie Google ma prawie 100% udział w rynku, np. w Czechach rządzi lokalna seznam.cz), przez produkty wspierające pozycjonowanie i reklamę oraz takie, które pozwalają agregować różnego rodzaju dane: zdjęcia (Picasa), lokalizacje (GoogleMaps) czy treści internetowe (GoogleReader). Portfolio produktów Google cały czas się powiększa. Listę produktów Google można znaleźć tu.

Wśród pierwszych 20 zatrudnionych znalazła się Marissa Mayer. Była tam pierwszą kobietą inżynierem. Dziś odpowiada za dział Search Products & User Experience i jest wiceprezesem firmy. Jakiś czas temu Marissa Mayer przedstawiła zasady innowacyjności, które wg niej są podwalinami tego, czym dziś jest Google. To one determinują styl pracy w słynnym Googleplex.

1.Innowacja, nie ciągła perfekcja – Google wprowadza na rynek nawet produkty niedoskonałe po to, aby z pomocą rynku je udoskonalać. W ten sposób niweluje również ryzyko, które ponoszą firmy pracujące nad koncepcjami, aż osiągną perfekcję – zmarnowanie czasu i zasobów na „idealny produkt”, który się nie przyjmie.

2. Pomysły pochodzą zewsząd – W Googleplex pracownicy mogą zamieszczać swoje nowe pomysły na jednej liście, wszyscy mogą je komentować czy rozwijać. Taka ciągła burza mózgów. Pomysły jednych są inspiracją na rozwiązania dla innych. Tu warto w ogóle zwrócić uwagę na klimat pracy w Googleplex. Część z Was mogła gdzieś już się spotkać ze zdjęciami tego miejsca. Myślę, że jest to wciąż bardzo ciekawa forma inicjowania kreatywności wśród pracowników, choć na pewno nie jedyna i nie wszędzie ma zastosowanie. Zdjęcia można zobaczyć np. tu.

3. Licencja na podążanie za marzeniami – „We let engineers spend 20% of their time working on whatever they want, and we trust that they’ll build interesting things” – 20 % czasu pracownicy Google mogą pracować i zajmować się czym tylko chcą, a firma liczy, że coś fajnego z tego wyniknie. I tak się dzieje. Po 11 września jeden z inżynierów, szukając informacji o tym, co się dzieje przeszukiwał kilka stron jednocześnie. Wtedy pomyślał o narzędziu, które by to robiło automatycznie – tak powstał Google News.

4. Modyfikuj projekty, nie zabijaj ich. Pracownicy Google sądzą, że jeśli temat jest na tyle ciekawy i dobry, że zaczynają się nim zajmować inżynierowie, to czasem nawet negatywna odpowiedź rynku nie oznacza końca projektu. Oznacza raczej to, że nad projektem trzeba usiąść, zmodyfikować go i dostosować do tego, czego rynek oczekuje.

5. Dziel się tak dużą liczbą informacji, jak tylko możesz. Dzielenie się wiedzą jest bardzo ważną częścią procesu innowacji. W Google pracownicy na początku każdego tygodnia piszą maila o tym, co zrobili ostatnio. Takie informacje są gromadzone i indeksowane po to, aby za jakiś czas każdy mógł sprawdzić, kto zajmuje się daną sprawą i nie zaczynać pracy od zera, a raczej skorzystać z wiedzy i doświadczeń innych osób.

6. Użytkownicy, Użytkownicy, Użytkownicy – Zadbaj o użytkowników, a pieniądze przyjdą same. Tak twierdzi Marissa. Albo produkt będzie tak dobry, że użytkownicy będą w przyszłości skłonni za niego zapłacić, albo tak powszechny, że zarobić będzie można na reklamach. Tak czy siak, biznes internetowy potrzebuje użytkowników. Proste? Chyba jednak nie do końca…

7. Twarde dane. Często w firmach podejmuje się decyzje funkcjonalne i designerskie na podstawie tego, co lubią pracownicy, czy zarządzający. Jakie kolory, kształty itd. Ich decyzje są naznaczone prywatnymi uczuciami. Błąd! Należy sprawdzić czego chce/potrzebuje użytkownik, robić testy i wprowadzać to czego oczekuje rynek. Na podstawie badań i twardych danych – nie własnych odczuciach.

8. Kreatywność kocha przeciwności. Inżynierowie uwielbiają zadania oznaczone znakiem „niemożliwe”. Szukanie sposobu, jak z niemożliwego przejść do konkretnego rozwiązania jest tym, co pcha innowacje do przodu.

9. Jesteś genialny? Zatrudnimy Cię! I chyba najważniejszy punkt w każdej innowacyjnej firmie – a może i w każdym biznesie w ogóle – Ludzie. Google tak własnie zachęca pracowników – jesteś dobry? Pracuj z nami, a będziesz pracował nad nowymi rozwiązaniami, mając do dyspozycji całą gamę pomocy. Można zaczynać od zera samemu (tak jak Google zaczęło), ale można też przyłączyć się do zespołu, który od razu może w pełni wykorzystać Twój potencjał. Zabrzmiało trochę jak reklama, prawda;)? – niezamierzenie, coś w tym po prostu jest.

W tych wszystkich punktach myślę, że ważna jest jedna rzecz, która do mnie jakoś najbardziej przemawia: innowacje to codzienna praca. Cierpliwość. Kontynuacja. To pełen etat. Praca wsparta odpowiednimi decyzjami, ludźmi i podejściem biznesowym może zatrybić tak, jak miało to miejsce w przypadku Google. Niekoniecznie trzeba pracować w Google, żeby być innowacyjnym, ale gdziekolwiek to się robi, trzeba mieć jasno postawiony cel i narzędzia, którymi chce się ten cel realizować i naprawdę ciężko pracować.

Źródła:

http://www.time.com/time/photoessays/2006/inside_google/4.html

http://www.fastcompany.com/article/marissa-mayer039s-9-principles-innovation

http://en.wikipedia.org/wiki/Googleplex